ve dördüncü namazın vakti de daralmışsa. Şāfiīlerden İstakhrī’nin (1) tercih ettiği görüş budur (2).

Bu görüşün gerekçesi şudur: Öldürülmeyi gerektiren husus, namazı terk etmekte ısrar etmektir. İnsan tembellik, bıkkınlık yahut kısa sürede sona eren, sürekli olmayan bir meşguliyet sebebiyle bir veya iki namazı terk edebilir. Bu yüzden ona namazı terk eden kimse denmez. Ancak namazı kılmaya çağrıldığı hâlde terk etmeyi tekrarlarsa (3), bunun ısrar olduğu anlaşılır.

Ahmed’den gelen üçüncü bir rivayete göre, iki namazı terk etmesi sebebiyle öldürülmesi gerekir (4).

Bu rivayetin iki dayanağı vardır:

Birincisi: Öldürülmeyi gerektiren, sırf namazı terk etmek değil, kişinin namazı terk eden kimse olarak nitelenmesini sağlayacak şekilde bunu tekrarlamasıdır. Namazı terk etmenin tekrarlanmış sayılması için en az iki defa gerçekleşmesi gerekir (5).

İkinci dayanak: Bazı namazlar bir diğeriyle cem edilebilir; dolayısıyla