“Sahīhayn”da (1), Abdullah b. Ömer radıyallahu anh’tan rivayet edildiğine göre Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: “İnsanlarla, Allah’tan başka ilâh olmadığına ve Muhammed’in Allah’ın Resûlü olduğuna şehadet edinceye, namazı kılıncaya ve zekâtı verinceye kadar savaşmakla emrolundum. Bunları yaptıklarında, İslâm’ın gerektirdiği haklar dışında, canlarını ve mallarını bana karşı korumuş olurlar. Hesapları ise Allah’a aittir.”

Bu hadis iki yönden delil teşkil etmektedir:
Birincisi: Kendisine, namaz kılıncaya kadar onlarla savaşmasının emredilmiş olmasıdır (2).
İkincisi: “Ancak onun gerektirdiği haklar müstesna” (3) buyurmasıdır. Namaz da bu hakların en büyüklerindendir.

Ebu Hüreyre’den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: “İnsanlarla, Allah’tan başka ilâh olmadığına ve Muhammed’in Allah’ın Resûlü olduğuna şehadet edinceye, namazı kılıncaya ve zekâtı verinceye kadar savaşmakla emrolundum. Bundan sonra onların kanlarını dökmek ve mallarını almak bana haram olur. Hesapları ise Allah’a aittir.” Bu hadisi İmam Ahmed (4) ve İbn Huzeyme “Sahīh”inde (5) rivayet etmiştir.