Kitāb al-Ṣalāhİbn Kayyim

Bölüm

Kunutun rükûdan sonra okunmasını müstehap görenler, rükûdan sonra okunduğunu açıkça belirten (1) hadislere dayanmışlardır. Bu hadislerin tamamı sahihtir.

Esrem şöyle dedi: Ebu Abdullah’a, “Enes’in hadisinde, ‘Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem rükûdan önce kunut okudu’ ifadesini Āsım el-Ahvel’den başka nakleden var mı?” diye sordum. “Onun dışında bunu söyleyen birini bilmiyorum. Āsım’a aykırı rivayet nakledilmiştir” diye cevap verdi.

Ben de şöyle dedim: “Hişām (2), Katāde aracılığıyla Enes’ten, ‘Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem rükûdan sonra kunut okudu (3)’ diye; Teymī de Ebu Miclez aracılığıyla Enes’ten, ‘Hz. Peygamber’in (4) sallallahu aleyhi ve sellem rükûdan sonra kunut okuduğunu’ rivayet etmiştir. Ayrıca Eyyub’un Muhammed’den —Muhammed, ‘Enes’e sordum’ demiştir— ve Hanzala es-Sedūsī’nin Enes’ten naklettiği rivayetler vardır. Bunlar dört ayrı rivayet yoludur.”

Ebu Abdullah’a, “Diğer hadislerin hepsi de kunutun yalnızca rükûdan sonra okunduğunu bildirmiyor mu?” diye soruldu. “Evet, hepsi öyledir; Hufāf b. Īmā (5) ve Ebu Hüreyre’nin rivayetleri de” dedi.

(1) ض nüshasında: “kharajat (çıktı)”. (2) ض nüshasında: “Hishāman”. (3) هـ nüshasında: “wa-qanata (ve kunut okudu)”. (4) ض ve س nüshalarında: “an (-den)”. (5) هـ ve ط nüshalarında: “Khifāf ayna innamā”. Metin bozulmuştur. Khifāf b. Īmā’ b. Rahda al-Ghifārī, Gıfâr kabilesinin imamı ve önderiydi. Hem kendisi hem de babası sahâbîdir. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte Hudeybiye’de bulunmuştur.” Biyografisi için bk. Tahdhīb al-Kamāl (8/271); İbn Hacer, al-Isāba (2/335).
فصلٌ ومن استحبَّه بعد الرَّكوع فذهب إلى الأحاديث التي صرَّحَت (١) بأنَّه بعد الركوع، وهي صِحاحٌ كُلُّها. قال الأثرم: قلت لأبي عبد الله: يقول أحدٌ في حديث أنسٍ: «إنَّ النَّبيَّ ﷺ قَنَت قبل الركوع» غير عاصم الأحول؟ قال: ما علمتُ أحدًا يقولُه غيره خالف عاصمًا. قلتُ: هشام (٢) عن قتادة عن أنسٍ: «أنَّ النَّبيَّ ﷺ قَنَت (٣) بعد الركوع»، والتَّيمي عن أبي مجلز عن أنس: «أنَّ (٤) النَّبيَّ ﷺ قَنَت بعد الرُّكوع»، وأيُّوب عن محمَّدٍ قال: سألتُ أنسًا، وحنظلة السَّدوسي عن أنس، أربعة وجوهٍ. قيل لأبي عبد الله: وسائر الأحاديث أليس إنَّما هي بعد الركوع؟ قال: بلى كُلُّها، خِفَاف بن إيماء (٥) وأبو هريرة.
(١) ض: «خرجت». (٢) ض: «هشاما». (٣) هـ: «وقنت». (٤) ض وس: «عن». (٥) هـ وط: «خفاف أين إنما». تحريفٌ. وخفاف بن إيماء بن رحضة الغفاري، وكان إمام بني غفار وسيَّدهم، له ولأبيه صحبةٌ، وشهد الحديبية مع رسول الله ﷺ». ترجمته في: تهذيب الكمال (٨/ ٢٧١)، والإصابة لابن حجر (٢/ ٣٣٥).

Şirket

  • Hakkımızda
  • Fiyatlandırma
  • Neden Çevirelim?

Destek

  • Bize ulaşın
  • Hata bildir
  • Bize destek olun
  • Bağış yap
  • Yapay Zeka Mücadele Arenası

Bizi takip edin

© 2026 Kutub. Tüm hakları saklıdır.
Şartlar ve koşullarGizlilik politikasıÇerezler