Tirmizī: “Bu, sahih bir hadistir” (1).

Nesāī de bunu rivayet etmiştir (2). Onun rivayetindeki lafız şöyledir: “Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin arkasında namaz kıldım; kunut okumadı. Ebu Bekir’in arkasında namaz kıldım; kunut okumadı. Ömer’in arkasında namaz kıldım; kunut okumadı. Osman’ın arkasında namaz kıldım; kunut okumadı. Ali’nin arkasında namaz kıldım; kunut okumadı.” Sonra, “Yavrucuğum! Bu, bidattir!” dedi. Sabah namazında kunut okumayı mekruh görenler, bu hadisleri ve Enes’in “Sonra bunu bıraktı” sözünü delil getirmişlerdir.

Onlar, “Öyleyse bu uygulama neshedilmiştir” demişlerdir. Rükûdan önce kunut okumayı müstehap görenlerin delili ise sahabe ve tâbiînden bu yönde nakledilen rivayetlerdir.

Ebu Davud et-Tayālisī şöyle demiştir: Saīd b. Ebu Arūbe bize Ebu Recā’dan, o da Ebu Muğaffel’den (3), “Onun sabah namazında rükûdan önce kunut okuduğunu” rivayet etti (4).

Mālik de (5), Hişām b. Urve’nin babasından şöyle rivayet ettiğini nakletmiştir: “O, kunut okurdu