babam (1)]; o da babasından, o da Seleme’den, o da Musab b. Sa‘d’dan rivayet etti. Musab şöyle dedi: “Biz ellerimizi dizlerimizden önce yere koyardık; sonra bize dizlerimizi (2) ellerimizden önce yere koymamız emredildi.” (3)

Bu rivayet sabit olsaydı meseleyi çözüme kavuştururdu. Ancak Yahya b. Seleme (4) b. Küheyl hakkında Buhārī, “Münker rivayetleri vardır.” (5) demiştir. İbn Maīn, “Bir değeri yoktur; hadisi yazılmaz.” (6) demiş; Nesāī ise “Hadisi terk edilmiştir.” (7) değerlendirmesinde bulunmuştur.

Bu rivayet, Yahya’nın veya bir başkasının yanıldığı rivayetlerdendir. Musab b. Sa‘d’ın babasından naklettiği bilinen rivayet ise rükûda avuçları birleştirip uylukların arasına koyma uygulamasının, elleri dizlerin üzerine koymakla (8) neshedildiğine ilişkindir. Bu râvi rivayeti doğru zapt edememiş (9) ve “Neshedilen uygulama, elleri dizlerden önce yere koymaktır.” (10) demiştir.