= … Buhārī ve Müslim’in şartları; bu isnadda herhangi bir illet bilmiyorum.” Beyhakī de (2/99), onun aracılığıyla Alā b. İsmāīl el-Attār → Hafs b. Gıyās → Āsım el-Ahvel → Enes (Allah ondan razı olsun) isnadıyla rivayet etmiştir. Enes şöyle demiştir: “Resûlullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem) başparmaklarını kulakları hizasına getirerek tekbir aldığını gördüm. Ardından her eklemi yerinde sabitleninceye kadar rükû etti. Sonra başını kaldırdı ve her eklemi yerinde sabitlendi. Ardından tekbir getirerek secdeye indi; dizleri ellerinden önce yere değdi.” Ebū Hātim er-Rāzī, oğlunun el-İlel’inde (1/188) nakledildiği üzere, “Münker bir hadistir” demiştir. Dārekutnī ise şöyle demiştir: “Bu hadisi Hafs’tan bu isnadla yalnızca Alā b. İsmāīl rivayet etmiştir.” Elbānī de Sifatu’s-salāt, el-Asl’da (3/716) hadisi zayıf saymıştır. (1) İbn Huzeyme (627), Hākim (1/348) ve başkaları, Derāverdī → Ubeydullah b. Ömer → Nāfi‘ → İbn Ömer isnadıyla rivayet etmişlerdir: İbn Ömer ellerini dizlerinden önce yere koyar ve “Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de böyle yapardı” derdi. Buhārī de Sahīh’inde, “Secde ederken tekbirle yere inmek” babında, bu rivayeti Nāfi‘den muallak olarak nakletmiştir. İbn Huzeyme, Hākim ve Elbānī hadisi sahih saymışlardır. Bk. el-İrvā (357); Sifatu’s-salāt, el-Asl (3/714). (2) Ebū Dāvūd (840), Nesāī (1091) ve Ahmed (2/381), hepsi Derāverdī → Muhammed b. Abdullah b. Hasan → Ebü’z-Zinād → A‘rec → Ebū Hüreyre (Allah ondan razı olsun) isnadıyla aynı hadisi rivayet etmişlerdir. Ebū Dāvūd (841), Nesāī (1090) ve Tirmizī (269) de Abdullah b. Nāfi‘in Muhammed b. Abdullah b. Hasan’dan, onun da aynı râviden nakliyle şu lafızla rivayet etmişlerdir: “Biriniz namazında çökmeye yönelir ve devenin çöktüğü gibi çöker.” Nevevī, Zerkānī, Münāvī, Abdülhak el-İşbīlī ve Elbānī hadisi sahih saymışlardır. Bk. İrvāu’l-galīl (357). (3) “Anhu” (ondan) ifadesi t’de bulunmamaktadır.