on beş (1) ayet okurdu (2). Akşam namazında bazen A‘râf, bazen Tûr, bazen Mürselât, bazen de Duhân suresini okurdu (3).

Akşam namazında, “De ki: Ey inkârcılar!” [Kâfirûn/1] ve “De ki: O, Allah’tır, bir tektir.” [İhlâs/1] diye başlayan sureleri okuduğu da rivayet edilmiştir. Bu rivayeti yalnızca İbn Mâce nakletmiştir (4). Belki de ravilerinden biri, onun bu iki sureyi akşam namazının sünnetinde okumasından hareketle yanılmış ve “Akşam namazında bu iki sureyi okurdu (5)” demiştir. Yahut nüshadan “sünnet” (6) kelimesi düşmüş olabilir. En doğrusunu Allah bilir.

Yatsı namazında, “İncire ve zeytine andolsun” [Tîn/1] (7) diye başlayan sureyi ve “Gök yarıldığı zaman” [İnşikâk/1] diye başlayan sureyi okurdu. İnşikâk suresini okurken secde eder, arkasında bulunanların hepsi de onunla birlikte (8) secde ederdi (9). Ayrıca “Güneşe ve onun aydınlığına andolsun” [Şems/1] diye başlayan sureyi ve bunlara benzer sureleri okurdu (10).