16
arkasında bulunanlar da onunla birlikte (1).
Öğle namazında, “Elif lām mīm (1). İndirilişi” diye başlayan Secde suresi kadar, yaklaşık otuz ayet okurdu (2). Bazen bu namazda “Yüce rabbinin adını tesbih et” [A‘lâ/1] (3), “Bürüyüp örttüğünde geceye andolsun” [Leyl/1] (4), “Burçlarla dolu göğe andolsun” [Burûc/1], “Göğe ve gece gelene andolsun” [Târık/1] diye başlayan sureleri ve bunlara benzer sureleri okurdu (5). Bazen de Lokman ve Zâriyât surelerini okurdu (6). Öğle namazının ilk rekâtında, artık ayak sesi duyulmayıncaya kadar ayakta dururdu (7).
Aynı şekilde, her namazın ilk rekâtını ikinci rekâtından daha uzun tutardı (8). İkindi namazının ilk iki rekâtında (9), her bir rekâtta yaklaşık
(1) Müslim (575), İbn Ömer’den (Allah ondan razı olsun) rivayet etmiştir: “Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Kur’an okurdu. İçinde secde ayeti bulunan bir sure okuduğunda secde eder, biz de onunla birlikte secde ederdik. Öyle ki bazılarımız alnını koyacak yer bulamazdı.”
(2) Hadisin tahrici ve Müslim’de yer aldığı daha önce belirtilmiştir (s. 308).
(3) Hadisin tahrici ve Müslim’de yer aldığı daha önce belirtilmiştir (s. 310).
(4) Hadisin tahrici ve Müslim’de yer aldığı daha önce belirtilmiştir (s. 309).
(5) Hadisin tahrici daha önce yapılmıştır (s. 310).
(6) Hadisin tahrici daha önce yapılmıştır (s. 310).
(7) Hadisin tahrici daha önce yapılmıştır (s. 307).
(8) Buhārī (759) ve Müslim (415), Abū Qatāda’dan (Allah ondan razı olsun) rivayet etmiştir. Sa‘d’dan rivayet edilen benzeri daha önce geçmiştir (s. 307).
(9) ض ve س nüshalarında: “al-awwalatayn (ilk iki)” şeklindedir.
معه مَنْ خَلْفه (١).
وكان يقرأ في الظُّهر قدر ﴿الم (١) تَنْزِيلُ﴾ السَّجدة، ونحو ثلاثين آية (٢). ومرَّةً كان يقرأ فيها بـ ﴿سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى﴾ [الأعلى/١] (٣)، و ﴿اللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى﴾ [اللَّيل/١] (٤) و ﴿السَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ﴾ [البروج/١] و ﴿السَّمَاءِ وَالطَّارِقِ﴾ [الطارق/١]، ونحوها من السُّور (٥). ومرةً بلقمان والذَّاريات (٦). وكان يقوم في الرَّكعة الأولى منها حتى لا يُسْمَع وقعُ قَدَمٍ (٧).
وكذلك كان يطيل الرَّكعة الأولى من كُلِّ صلاةٍ على الثَّانية (٨). وكانت قراءته في العصر في الرَّكعتين الأُوْلَيَيْن (٩) في كُلِّ ركعة قدر
(١) أخرجه مسلم (٥٧٥)، من حديث ابن عمر ﵁: «أنَّ النَّبيَّ ﷺ كان يقرأ القرآن، فيقرأ سورة فيها سجدة فيسجد ونسجد معه، حتى ما يجد بعضنا موضعًا لمكان جبهته».
(٢) تقدم تخريجه (ص/٣٠٨) وأنه عند مسلم.
(٣) تقدم تخريجه (ص/٣١٠) وأنه عند مسلم.
(٤) تقدم تخريجه (ص/٣٠٩) وأنه عند مسلم.
(٥) تقدم تخريجه (ص/٣١٠).
(٦) تقدم تخريجه (ص/٣١٠).
(٧) تقدَّم تخريجه (ص/٣٠٧).
(٨) أخرجه البخاري (٧٥٩)، ومسلم (٤١٥)، من حديث أبي قتادة ﵁. وتقدم نحوه من حديث سعد (ص/٣٠٧).
(٩) ض وس: «الأولتين».