Kitāb al-Ṣalāhİbn Kayyim

“Ve ‘Gazaba uğrayanların ve sapmışların yoluna değil’ dediğinde” (1).

Hadisler, yalnızca iki susuş bulunduğu (2) hususunda ittifak etmektedir: İlki, namaza başlarken yapılan susuştur. İkincisinin yeri ise ihtilaflıdır. Bunun Fâtiha okunduktan sonra olduğunu söyleyen Katāde’dir. Ancak ondan farklı şekillerde rivayet edilmiştir: Bazen (3) böyle söylemiş, bazen de “Kıraati bitirdikten sonra” demiştir. Yūnus ve Eş‘as’tan gelen rivayetlerde ise bu susuşun kıraatin tamamını bitirdikten sonra olduğu hususunda ihtilaf yoktur. İki rivayetten daha kuvvetli olanı budur. Allah en doğrusunu bilir.

Kısacası, Resûlullah’ın ﷺ Fâtiha’yı okuduktan sonra arkasında namaz kılanların da onu okuyabilmesi için sustuğu, sahih veya zayıf hiçbir isnadla nakledilmemiştir. Burada susması hakkında, gördüğünüz üzere, ihtilaflı olan bu hadisten başka bir rivayet yoktur. Şayet burada (4), imama uyanın Fâtiha’yı okuyabileceği kadar uzun bir süre sussaydı, bu durum sahâbeden gizli kalmazdı (5). Onların bunu bilmeleri (6) ve nakletmeleri, namaza başlarken yapılan susuşu bilmelerinden ve nakletmelerinden daha önemli olurdu (7).

(1) Ebū Dāvūd (780) rivayet etmiştir. (2) ط nüshasında: “Annahumā (o ikisinin … olduğu)” şeklindedir. (3) ض ve س nüshalarında: “Alayhi Samura”; هـ ve ط nüshalarında: “Alayhi Samura fa-marratan” şeklindedir. (4) هـ nüshasında: “Hunāka (orada)” şeklindedir. (5) “Al-ma’mūm (imama uyan)” ifadesi هـ ve ط nüshalarında yoktur. Bu iki nüshada: “… ikhtafā (gizli kaldı)” şeklindedir. (6) ض ve س nüshalarında: “Ma‘rifatuhu bihim (onları bilmesi)” şeklindedir. (7) “Lahu …” ifadesi هـ ve ط nüshalarında yoktur. Bu iki nüshada: “Al-iftitāh (namaza başlama)” şeklindedir.
«وإذا قال ﴿غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ﴾» (١). فقد اتَّفَقَت الأحاديث أنَّها (٢) سكتتان فقط: إحداهما: سكتة الاستفتاح، والثَّانية مختلف فيها؛ فالذي قال: إنَّها بعد قراءة الفاتحة هو قتادة، وقد اختلف عليه، فمرَّةً (٣) قال ذلك، ومرَّةً قال: «بعد الفراغ من القراءة». ولم يختلف على يونس وأشعث أنَّها بعد فراغه من القراءة كلِّها، وهذا أرجح الرِّوايتين. والله أعلم. وبالجملة فلم يُنْقل عنه ﷺ بإسنادٍ صحيحٍ ولا ضعيفٍ أنَّه كان يسكت بعد قراءة الفاتحة حتى يقرأها مَنْ خَلْفه، وليس في سكوته في هذا المحلِّ إلَّا هذا الحديث المختلف فيه كما رأيتَ. ولو كان يسكت هنا (٤) سكتة طويلة يدرك فيها المأموم قراءة الفاتحة لما خفي (٥) ذلك على الصَّحابة، ولكان معرفتهم به (٦) ونَقْلهم له أهم من سكتة الاستفتاح (٧).
(١) أخرجه أبوداود (٧٨٠). (٢) ط: «أنهما». (٣) ض وس: «عليه سمرة». هـ وط: «عليه سمرة فمرة». (٤) هـ: «هناك». (٥) «المأموم» ليست في هـ وط. وفيهما: « .. اختفى». (٦) ض وس: «معرفته بهم». (٧) «له .. » ليست في هـ وط. وفيهما: «الافتتاح».

Şirket

  • Hakkımızda
  • Fiyatlandırma
  • Neden Çevirelim?

Destek

  • Bize ulaşın
  • Hata bildir
  • Bize destek olun
  • Bağış yap
  • Yapay Zeka Mücadele Arenası

Bizi takip edin

© 2026 Kutub. Tüm hakları saklıdır.
Şartlar ve koşullarGizlilik politikasıÇerezler