Kitāb al-Ṣalāhİbn Kayyim

bu hususta (1). Hasan’dan rivayet eden Eş‘as el-Humrānī (2) de Yūnus ile aynı şekilde şöyle nakletti: “Namaza başladığında bir susuş, kıraatin tamamını bitirdiğinde de bir susuş” (3).

Katāde ise bu iki râviden farklı olarak Hasan’dan şöyle nakletti: Semure b. Cündeb ile İmrān b. Husayn bu konuyu müzakere ettiler. Semure, Resûlullah’ın ﷺ iki susuşunu hatırında tuttuğunu; bunlardan birinin tekbir aldığında, diğerinin ise sadece “Gazaba uğrayanların ve sapmışların yoluna değil” kısmını okumayı bitirdiğinde olduğunu anlattı. Semure bunu böyle hatırında tutmuştu; İmrān b. Husayn ise ona itiraz etti. Bunun üzerine ikisi, konuyu Übey b. Kâb’a yazdılar. Übey’in onlara gönderdiği mektupta şu ifade yer alıyordu: “Semure bunu gerçekten (4) hatırında tutmuştur” (5).

Katāde ayrıca Hasan aracılığıyla Semure’den şöyle nakletti: “Resûlullah’ın ﷺ iki susuşunu hatırımda tuttum (6): Namaza başladığında ve kıraati bitirdiğinde.” Daha sonra ise şöyle dedi:

(1) Ahmed (5/21), Ebū Dāvūd (779) ve İbn Māce (845) rivayet etmişlerdir. Dārekutnī, es-Sünen’de (1/336) şöyle demiştir: “Hasan’ın Semure’den hadis işitip işitmediği ihtilaflıdır. Ondan yalnızca bir hadis işitmiştir; o da akika hadisidir.” Ayrıca bk. Alāī, Cāmiu’t-tahsīl (s. 165). Elbānī, el-İrvā’da (505) bu hadisi zayıf kabul etmiştir. (2) هـ nüshasında: “ve Eş‘as el-Harrānī” şeklindedir. (3) Ebū Dāvūd (777–778) ve Tirmizī (251) rivayet etmişlerdir. (4) “Ilayhimā (o ikisine)” ifadesi هـ ve ط nüshalarında yoktur. “Qad (gerçekten)” kelimesi de هـ nüshasında yoktur. (5) Ebū Dāvūd (779) ve İbn Māce (844) rivayet etmişlerdir. (6) ط nüshasında: “Hafizahumā (bu iki susuşu hatırında tuttu)” şeklindedir.
ذلك (١). ووافق يونسَ أشعثُ الحمراني (٢) عن الحسن فقال: «سكتة إذا استفتح، وسكتة إذا فرغ من القراءة كلِّها» (٣). وخالفهما قتادة، فقال عن الحسن: أنَّ سمرة بن جندب وعمران بن الحصين تذاكرا، فحدَّث سمرة أنَّه حفظ عن رسول الله ﷺ سكتتين، سكتة إذا كبَّر، وسكتة إذا فرغ من قراءة ﴿غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ﴾ فقط، فحفظ ذلك سمرة، وأنكر عليه عمران بن حصين، فكتبا في ذلك إلى أُبيِّ بن كعب، فكان في كتابه إليهما: «أنَّ سمرة قد (٤) حفظ» (٥). وقال قتادة أيضًا عن الحسن عن سمرة: «سكتتان حفظتهما (٦) عن رسول الله ﷺ، إذا دخل في الصَّلاة، وإذا فرغ من القراءة»، ثم قال بعد:
(١) أخرجه أحمد (٥/ ٢١)، وأبوداود (٧٧٩)، وابن ماجه (٨٤٥). قال الدَّارقطني في سننه (١/ ٣٣٦): «الحسن مختلفٌ في سماعه من سمرة، وقد سمع منه حديثًا واحدًا، وهو حديث العقيقة». وينظر أيضًا: جامع التَّحصيل للعلائي (ص/١٦٥). وقد ضعَّف الألباني الحديث في الإرواء (٥٠٥). (٢) هـ: «وأشعث الحراني». (٣) أخرجه أبوداود (٧٧٧ - ٧٧٨)، والترمذي (٢٥١). (٤) «إليهما» ليست في هـ وط. و «قد» ليست في هـ. (٥) أخرجه أبوداود (٧٧٩)، وابن ماجه (٨٤٤). (٦) ط: «حفظهما».

Şirket

  • Hakkımızda
  • Fiyatlandırma
  • Neden Çevirelim?

Destek

  • Bize ulaşın
  • Hata bildir
  • Bize destek olun
  • Bağış yap
  • Yapay Zeka Mücadele Arenası

Bizi takip edin

© 2026 Kutub. Tüm hakları saklıdır.
Şartlar ve koşullarGizlilik politikasıÇerezler