(1) “Teressül (ağır ağır okuma)” kelimesi هـ nüshasında yoktur. (2) Buhārī’nin (5046), Katāde’den naklettiği şu rivayete işaret etmektedir: Enes’e (Allah ondan razı olsun), “Peygamber’in (sallallahu aleyhi ve sellem) okuyuşu nasıldı?” diye soruldu. Şöyle cevap verdi: “Uzatılarak okunurdu.” Ardından “Rahman ve Rahîm olan Allah’ın adıyla” diye okudu; “Bismillāh”, “Rahmān” ve “Rahīm” kelimelerini uzattı. (3) Ahmed (6/302), Ebū Dāvūd (4001), Hākim (2/252) ve diğerlerinin İbn Cüreyc → İbn Ebī Muleyke → Ümmü Seleme yoluyla naklettikleri rivayete işaret etmektedir. Ümmü Seleme’ye Resûlullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem) okuyuşu sorulunca şöyle demiştir: “Okuyuşunu ayet ayet ayırırdı: ‘Rahman ve Rahîm olan Allah’ın adıyla’, ‘Hamd, âlemlerin Rabbi Allah’a mahsustur’, ‘Rahman ve Rahîm’, ‘Māliki yawmi’d-dīn (hesap gününün sahibi)’.” Ebū Dāvūd şöyle demiştir: “Ahmed’in, ‘Eski kıraat: Maliki yawmi’d-dīn (hesap gününün hükümdarı)’ dediğini işittim.” Hākim ise şöyle demiştir: “İbn Ebī Muleyke, ‘Ümmü Seleme bunu “Maliki yawmi’d-dīn” şeklinde okurdu’ demiştir. Bu hadis, Buhārī ve Müslim’in şartlarına göre sahihtir… Ebū Hüreyre’den de onların şartlarına uygun sahih bir isnadla gelen bir şâhidi vardır.” Ardından bu rivayeti Ebū Sālih → Ebū Hüreyre (Allah ondan razı olsun) yoluyla isnadıyla nakletmiştir. Dārekutnī, el-İlel’de (8/176) şöyle demiştir: “A‘meş → Ebū Sālih → Ebū Hüreyre yoluyla gelen sahih rivayet, onun bunu ‘Māliki yawmi’d-dīn’ şeklinde okuduğudur.” Ayrıca bk. Elbānī, el-Irwā (343).