(1) Tirmizī (239), İbn Khuzayma (458), İbn Hibbān (1769), Hākim (1/359) ve diğerlerinin, Yahyā b. al-Yamān → İbn Abī Dhi’b → Sa‘īd b. Sam‘ān → Ebû Hüreyre (Allah ondan razı olsun) yoluyla rivayet ettikleri şu hadise işaret etmektedir: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) namazda parmaklarını açardı.” Birden fazla âlim, Yahyā b. al-Yamān’ın bu hadisin lafzında hata ettiğini ve mahfuz lafzın “Ellerini uzatarak kaldırdı” olduğunu belirtmiştir. Bk. Tirmizī’nin Sünen’inde hadisin ardından aktarılan Dārimī’nin açıklaması; İbn Abī Hātim, al-‘Ilal (265, 458); Ebû Dāvūd, Masā’il Ahmad (1854). İbn Khuzayma (459) ve Hākim (1/359), aynı hadisi Abū ‘Āmir al-‘Aqadī’nin İbn Abī Dhi’b’den rivayetiyle şu lafızla nakletmişlerdir: “Namaza kalktığında şöyle yapardı.” Abū ‘Āmir bunu eliyle gösterdi; parmaklarını ne birbirinden ayırdı ne de bitiştirdi. (2) Resûlullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem) namaza kalkarken tekbir getirdiğine dair pek çok hadis vardır. Müslim’in rivayet ettiği Ebû Hüreyre hadisi (392) ve yine onun rivayet ettiği Vā’il b. Hujr hadisi (401) bunlardandır. Ayrıca bk. Albānī, Sifat Salāt al-Nabī, el-Asl (1/176–192). (3) Tā nüshasında “an” ilavesi vardır. (4) Dād nüshasında: “istqbl”.