Şöyle bir itiraz ileri sürülürse: İmam Ahmed (1), Büreyde’den şu rivayeti nakletmiştir: Muaz b. Cebel, arkadaşlarına yatsı namazını kıldırırken “Kıyamet yaklaştı” [Kamer/1] ayetiyle başlayan sureyi okudu. Bir adam, Muaz namazı bitirmeden kalkıp kendi namazını kıldı ve gitti. Muaz ona sert sözler söyledi. Bunun üzerine adam, Resûlullah’a —Allah’ın salât ve selâmı üzerine olsun— gelerek mazeretini açıkladı: “Hurma bahçemde çalışıyordum ve su konusunda endişelendim.” Resûlullah —Allah’ın salât ve selâmı üzerine olsun— şöyle buyurdu: “Namazı, ‘Güneşe ve onun aydınlığına andolsun’ [Şems/1] ayetiyle başlayan sureyi ve benzeri sureleri okuyarak kıldır.” Bu itiraza, Muaz’la ilgili olayın birden fazla kez yaşandığı cevabı verilmiştir.

Bu cevap, doğruluktan son derece uzaktır. Çünkü Muaz, Resûlullah’ın —Allah’ın salât ve selâmı üzerine olsun— kendisini bir şeyden (2) men etmesinin ardından tekrar aynı şeyi yapmayacak kadar Allah’ın dinini iyi biliyordu.

Bundan daha iyi bir cevap ise şudur: Muaz, ilk rekâtta Bakara suresini, ikinci rekâtta da “Kıyamet yaklaştı” [Kamer/1] ayetiyle başlayan sureyi okumuş olabilir. Ravilerin bir kısmı onun ilk rekâttaki okuyuşunu (3) zikrederek “Bakara suresini okuyarak namaz kıldırdı” demiş; bir kısmı da ikinci rekâttaki okuyuşunu zikrederek “ ‘Kıyamet yaklaştı’ [Kamer/1] ayetiyle başlayan sureyi okuyarak namaz kıldırdı” demiştir.