Kitāb al-Ṣalāhİbn Kayyim

biri misin?” Bu sözü üç kez söyledi (1). “Namazı ‘Yüce Rabbinin adını tesbih et’ [A‘lā/1], ‘Güneşe ve onun aydınlığına andolsun’ [Şems/1], ‘Karanlığıyla ortalığı bürüdüğünde geceye andolsun’ [Leyl/1] ayetleriyle başlayan sureleri okuyarak kılsaydın ya! Çünkü senin arkanda yaşlılar, güçsüzler ve işi olanlar namaz kılıyor.” Bunu Buhârî ve Müslim rivayet etmiştir; lafız Buhârî’ye aittir (2).

“İmam Ahmed’in Müsned’i (3)” adlı eserde (4), Enes b. Mālik’ten şöyle rivayet edilir:

Muaz b. Cebel, kavmine namaz kıldırırdı. Harām (5), hurmalarını sulamak niyetiyle geldi ve cemaatle birlikte mescide girdi. Muaz’ın namazı uzattığını görünce kendi namazını kısa tutup hurmalarını sulamaya gitti. Muaz namazı bitirince bu durum kendisine anlatıldı. Bunun üzerine, “O kesinlikle münafıktır! Hurmalarını sulamak (6) için namazı aceleye mi getiriyor!” dedi.

Enes şöyle devam etti: Harām, Muaz’ın da yanında bulunduğu bir sırada Peygamber’e —Allah’ın salât ve selâmı üzerine olsun— gelerek şöyle dedi: “Ey Allah’ın Peygamberi! Hurmalarımı sulamak istiyordum. Cemaatle namaz kılmak için mescide girdim. Muaz namazı uzatınca kendi namazımı kısa tutup hurmalarımı sulamaya gittim. O da benim münafık olduğumu ileri sürdü!” Bunun üzerine Peygamber —Allah’ın salât ve selâmı üzerine olsun— Muaz’a dönüp şöyle buyurdu: “Sen fitneye düşürüp duran

(1) Hā ve Tā: “Marrāt” (kezler). (2) Buhārī (705), Müslim (465). (3) “Ahmed” adı Dād nüshasında yoktur. (4) (3/101). Aynı hadis, İbn Ulayya → Abdülaziz b. Suhayb → Enes (Allah ondan razı olsun) tarikiyle rivayet edilmiştir. Bu isnad sahihtir. Ayrıca bk. el-Albānī, Irwā’ al-ghalīl (295). (5) Hā ve Tā: “Hizām”. Az ilerideki bir sonraki yerde de böyledir. (6) Tā: “A-ta‘jal .. tasqī” (Acele mi ediyorsun… suluyorsun).
أنت؟ ثلاث مرار (١)، فلولا صليت بـ ﴿سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى﴾ [الأعلى/١]، ﴿وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا﴾ [الشمس/١]، ﴿وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى﴾ [اللَّيل/١]؛ فإنَّه يصلِّي وراءك الكبير، والضَّعيف، وذو الحاجة». رواه البخاري ومسلم، ولفظه للبخاري (٢). وفي «مسند الإمام أحمد (٣)» (٤)، من حديث أنس بن مالكٍ قال: كان معاذ بن جبل يؤمُّ قومه، فدخل حرامٌ (٥) وهو يريد أنْ يسقي نخْلَهُ، فدخل المسجد مع القوم، فلمَّا رأى معاذًا طوَّل تجوَّزَ في صلاته، ولحق بنخْلِهِ يسقيه، فلمَّا قضى معاذٌ الصَّلاة قيل له ذلك، فقال: إنَّه لمنافقٌ، أيعجل عن الصَّلاة من أجل سقي (٦) نخله! قال: فجاء حرامٌ النَّبيَّ ﷺ ــ ومعاذ عنده ــ فقال: يا نبيَّ الله، إنِّي أردت أن أسقي نخلًا لي، فدخلت المسجد لأصلِّي مع القوم، فلمَّا طوَّل تجوَّزْتُ في صلاتي، ولحقت بنخلي أسقيه، فزعم أنِّي منافقٌ! فأقبل النَّبيُّ ﷺ على معاذٍ، فقال: «أفتَّانٌ
(١) هـ وط: «مرات». (٢) البخاري (٧٠٥)، ومسلم (٤٦٥). (٣) «أحمد» ليست في ض. (٤) (٣/ ١٠١)، من طريق ابن عُلَيَّة عن عبد العزيز بن صُهَيب عن أنسٍ ﵁ به، وهذا إسناد صحيح، ويُنظر: إرواء الغليل للألباني (٢٩٥). (٥) هـ وط: «حزام». وكذا في الموضع التَّالي بعده قريبًا. (٦) ط: «أتعجل .. تسقي».

Şirket

  • Hakkımızda
  • Fiyatlandırma
  • Neden Çevirelim?

Destek

  • Bize ulaşın
  • Hata bildir
  • Bize destek olun
  • Bağış yap
  • Yapay Zeka Mücadele Arenası

Bizi takip edin

© 2026 Kutub. Tüm hakları saklıdır.
Şartlar ve koşullarGizlilik politikasıÇerezler