(1) Hadis (3892). Hākim (1/494) ve Nesāī de el-Kübrā’da (10809) rivayet etmiştir. Bu rivayetlerin tamamı, Ziyāda b. Muhammed el-Ensārī → Muhammed b. Ka‘b el-Kurazī → Fadāle b. Ubeyd → Ebū’d-Derdā (Allah ondan razı olsun) isnadıyla gelmiştir. Ebū’d-Derdā şöyle demiştir: Resûlullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurduğunu işittim: “Sizden biri bir rahatsızlıktan şikâyet ederse veya bir kardeşi böyle bir şikâyette bulunursa şöyle desin: ‘Ey gökte olan Rabbimiz Allah! İsmin mukaddestir. Emrin gökte ve yerdedir. Rahmetin gökte olduğu gibi, yerde de rahmetini göster. Günahlarımızı ve hatalarımızı bağışla. Sen temiz ve iyi kimselerin Rabbisin. Bu ağrının üzerine rahmetinden bir rahmet, şifandan bir şifa indir.’ Böylece iyileşir.” Buhārī, İbn Hibbān ve Nesāī, Ziyāda el-Ensārī hakkında “munkar al-hadīth” (hadisleri münker görülen râvi) demişlerdir. Zehebī, el-Mīzān’da (3/145), Ziyāda’nın biyografisinde şöyle demiştir: “Rukye hadisini tek başına rivayet etmiştir.” Ahmed de (6/20), Ebū’l-Yemān → Ebū Bekir b. Ebī Meryem → bazı şeyhler → Fadāle b. Ubeyd el-Ensārī (Allah ondan razı olsun) yoluyla benzerini rivayet etmiştir. Nesāī, el-Kübrā’da (10807), Mansūr → Talk b. Habīb el-Anezī → babası yoluyla aynı hadisi rivayet etmiştir. Yine Nesāī, el-Kübrā’da (10808), Yūnus b. Habbāb → Talk b. Habīb → Şamlı bir adam → babası yoluyla aynı hadisi rivayet etmiştir. İbn Teymiyye, el-Vāsitiyye’de bu hadisi hasen kabul etmiştir. Bk. Mecmū‘u’l-fetāvā (3/139). (2) هـ ve ط: “yujāwizuhu ‘an”. (3) هـ ve ط: “shar‘uhu” (onun şeriatı). (4) Yüce Allah’ın şu ayetteki sözüne işaret etmektedir: “Temiz ve güzel olanlar temiz ve güzel kimselere, temiz ve güzel kimseler de temiz ve güzel olanlara aittir.” [Nūr/26].