Kitāb al-Ṣalāhİbn Kayyim

dolayısıyla yönetimine ilişkin emirleri (1), verme ve vermeme, alçaltma ve yükseltme, yaşatma ve öldürme, göreve getirme ve görevden alma, daraltma ve genişletme, sıkıntıları giderme, darda kalanların yardımına yetişme ve çaresizlerin duasına karşılık verme hususunda, melekleri eliyle O’nun katından iner.

“Göklerde (2) ve yerde bulunanlar O’ndan ister. O, her an bir iştedir.” [Rahman/29]

O’nun verdiğine engel olabilecek, vermediğini verebilecek hiç kimse yoktur. Hükmünü bozabilecek, emrini geri çevirebilecek, sözlerini değiştirebilecek hiç kimse de yoktur. Melekler ve Ruh O’na yükselir. Ameller günün başında ve sonunda O’na arz edilir. O, olacakları takdir eder, onlar için (3) vakitler belirler; sonra takdir ettiği her şeyi kendi vaktine ulaştırır. Bütün bunları yönetir, korur ve onların yararına olanı gözetir.

Ardından kalbi, yüce Allah’ın “Rahmān” ismini (4) anarken, yarattıklarına her türlü iyilikte bulunan, türlü nimetlerle kendisini onlara sevdiren, rahmeti ve ilmi her şeyi kuşatan, her yaratılmışa bol bol (5) nimet ve lütuf veren bir Rabbi müşahede eder. Rahmeti her şeyi kuşatmış, nimeti de her canlıya ulaşmıştır (6).

Böylece rahmeti, ilminin ulaştığı her yere ulaşmıştır; rahmetiyle Arşına istiva etmiş ve yaratmış

(1) Hā ve Tā nüshalarında: “fa-min ashyam al-tadbīrāt”! (2) “Fī” (içinde) kelimesi Hā nüshasında düşmüştür. (3) “Lahā” (onlar için) Hā ve Tā nüshalarında yoktur. (4) Dād ve Sīn nüshalarında: “shahida ..” (müşahede etti ..). Sīn nüshasında: “.. ismuhu” (.. O’nun ismi). (5) Hā nüshasında: “wa-wāsi‘”. (6) Dād, Hā ve Tā nüshalarında: “wa-wasi‘at” (ve kuşattı).
فمراسيم التَّدبير (١) نازلة من عنده، على أيدي ملائكته بالعطاء والمنع، والخفض والرفع، والإحياء والإماتة، والتَّولية والعزل، والقبض والبسط، وكشف الكروب، وإغاثة الملهوفين، وإجابة المضطرِّين، ﴿يَسْأَلُهُ مَنْ فِي (٢) السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ﴾ [الرحمن/٢٩]، لا مانع لما أعطى، ولا معطي لما منع، ولا معقِّب لحكمه، ولا رادَّ لأمره، ولا مبدِّل لكلماته، تعرج الملائكة والرُّوح إليه، وتُعْرَض الأعمال أول النَّهار وآخره عليه؛ فيقدِّر المقادير، ويوقِّت لها (٣) المواقيت، ثم يسوق المقادير إلى مواقيتها، قائمًا بتدبير ذلك كلِّه وحفظه ومصالحه. ثم يشهد عند ذكر اسم (٤) «الرَّحمن» ﷻ ربًّا محسنًا إلى خلقه بأنواع الإحسان، متحبِّبًا إليهم بصُنُوف النِّعم، وسع كلَّ شيءٍ رحمة وعلمًا، وأوسع (٥) كلَّ مخلوقٍ نعمةً وفضلًا. فوَسِعَت رحمتُه كلَّ شيءٍ، وسَعَت (٦) نعمتُه إلى كلِّ حيٍّ. فبَلَغَت رحمتُهُ حيث بلغ علمُه؛ فاستوى على عرشه برحمته، وخلق
(١) هـ وط: «فمن أشيم التدبيرات»! (٢) ﴿في﴾ سقطت من هـ. (٣) «لها» ليست في هـ وط. (٤) ض وس: «شهد .. ». س: « .. اسمه». (٥) هـ: «وواسع». (٦) ض وهـ وط: «ووسعت».

Şirket

  • Hakkımızda
  • Fiyatlandırma
  • Neden Çevirelim?

Destek

  • Bize ulaşın
  • Hata bildir
  • Bize destek olun
  • Bağış yap
  • Yapay Zeka Mücadele Arenası

Bizi takip edin

© 2026 Kutub. Tüm hakları saklıdır.
Şartlar ve koşullarGizlilik politikasıÇerezler