Sahabiler —Allah onlardan razı olsun— Resulullah’ın —Allah’ın salât ve selâmı üzerine olsun— namazının ölçülü olduğu hususunda ittifak etmişlerdir. Onun rükûu, rükûdan doğrulup duruşu, secdesi ve secdeden kalkıp oturuşu, kıyamıyla orantılıydı. Sabah namazında altmış ile yüz arasında ayet okuduğuna göre, rükû ve secdesinin de bununla orantılı olması gerekir. Bu sebeple Berā b. Āzib şöyle demiştir: “Bütün bunların süreleri birbirine yakındı” (1).

İmrān b. Husayn da şöyle demiştir: “Resulullah’ın —Allah’ın salât ve selâmı üzerine olsun— namazı ölçülüydü” (2).

Gece namazı ve güneş tutulması namazı da böyleydi (3).

Abdullah b. Ömer şöyle demiştir: “Resulullah —Allah’ın salât ve selâmı üzerine olsun— bize namazı hafif tutmamızı emrederdi; kendisi ise bize namaz kıldırırken (4) Sāffāt suresini okurdu.” Bunu İmam Ahmed (5) ve Nesāī (6) rivayet etmiştir.