(1) Sīn nüshasında “ayet” kelimesi yoktur. (2) Hadisin tahrici ve Buhārī ile Müslim’in Sahīh’lerinde yer aldığı daha önce belirtilmiştir (s. 299). (3) Hadis no. 833. Ayrıca Tabarānī, al-Kabīr’de (12/377), Ebū Nuaym da Akhbār Asbahān’da (1/268) rivayet etmiştir. Hepsi aynı hadisi Ahmed b. Bedīl’in Hafs b. Ghiyāth’tan, onun Ubeydullah’tan, onun Nāfi‘den, onun da İbn Ömer’den (Allah ondan razı olsun) naklettiği isnadla aktarmıştır. Hafız İbn Hacer, al-Fath’ta (2/248) şöyle demiştir: “İsnadı görünüşte sahihtir; ancak hadis illetlidir. Dāraqutnī, ‘Râvilerinden biri bu rivayette hata etmiştir’ demiştir.” Bununla Ahmed b. Bedīl’i kastetmektedir. O, sadūq (doğru sözlü) olmakla birlikte rivayetlerinde yanılgıları bulunan bir râvidir. Onun gibi bir râvinin bir rivayette tek kalması kabul edilemez. Bu hadisi yalnızca o rivayet etmiş ve bu rivayet onun yanılgılarından sayılmıştır. Hafız İbn Adī, al-Kāmil’de (1/186) şöyle demiştir: “Hafs b. Ghiyāth ve başkalarından münker rivayetler nakleder.” Hafız Mizzī’nin Tahdhīb al-kamāl’de (1/271), onun biyografisinde belirttiği üzere bu hadis de onun yadırganan rivayetlerindendir. Ardından Nadr b. Muhammed’den şunu nakletmiştir: “Bu hadisi Ebū Zur‘a’ya, yani Rāzī’ye anlattım. ‘Sana bunu kim rivayet etti?’ diye sordu. ‘İbn Bedīl’ dedim. ‘Bu, onun için kötüdür!’ dedi.” Sonra Barqānī’den şu sözü nakletmiştir: “Dāraqutnī bize, ‘Bu hadisi Ubeydullah’tan yalnızca Hafs b. Ghiyāth rivayet etmiştir’ dedi.” Ben derim ki: Tahdhīb al-kamāl’de böyle geçmektedir. İbn Hacer’in Tahdhīb al-tahdhīb’inde (1/17) ise şu ifade yer alır: “Bu hadisi Hafs b. Ghiyāth’tan yalnızca Ahmed rivayet etmiştir.” Ayrıca bk. İbn Receb, Fath al-bārī (7/30–32). (4) Hadis no. 764. Daha önce geçmiştir (s. 303).