(1) Hā nüshasında ve Tā baskısında “namaz” kelimesi yoktur. (2) Müsned (4/149, 153), Ebū Dāwūd’un Sünen’i (1462). İbn Huzeyme (535), Hākim (1/366) ve başkaları da bu hadisi rivayet etmiştir. Hepsi, Muāviye b. Sālih → Alā b. el-Hāris → Muāviye’nin mevlâsı Kāsım b. Abdurrahman → Ukbe b. Āmir (Allah ondan razı olsun) tarikiyle rivayet etmiştir. Ahmed (4/144), İbn Huzeyme (534) ve Nesāī (5437), Abdurrahman b. Yezīd b. Cābir → Kāsım b. Abdurrahman üzerinden gelen çeşitli tariklerle aynı anlamdaki rivayeti nakletmiştir. İbn Huzeyme (536) ve Nesāī (5434) ise Süfyān → Muāviye b. Sālih → Abdurrahman b. Cübeyr b. Nüfeyr → babası → Ukbe üzerinden gelen çeşitli tariklerle aynı anlamdaki rivayeti nakletmiştir. İbn Huzeyme (1/268) şöyle demiştir: “Bizim arkadaşlarımız, ‘Sevrī bu hadiste hata etti’ diyorlar. Ben ise bunu yadırgamadan şöyle diyorum: Süfyān’ın bu hadisi hem Muāviye’den hem de başka birinden rivayet etmesi mümkündür.” Hadisin, lafızları birbirine yakın başka tarikleri de vardır; bazılarında diğerlerinde bulunmayan ilaveler yer alır. Bunlar için bk. Elbānī, es-Sahīha (3499). Hadisin aslı Müslim’de (814), Kays b. Ebī Hāzim → Ukbe (Allah ondan razı olsun) tarikiyle yer alır. Ukbe şöyle demiştir: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) buyurdu ki: “Bu gece indirilen, benzerleri hiçbir zaman görülmemiş ayetleri görmedin mi? ‘De ki: Sabahın Rabbine sığınırım’ ve ‘De ki: İnsanların Rabbine sığınırım’.” Rivayet burada bu şekilde kısaltılmış olarak verilmiş; Resûlullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem) namazında bu iki sureyi okuduğu zikredilmemiştir.