Bunu Ebū Dāvūd rivayet etmiştir (1).
Müslim’in Sahih’inde (2), Amr b. Hureys’in, Peygamber’in (sallallahu aleyhi ve sellem) sabah namazında “Karanlığıyla etrafı bürüyen geceye andolsun (3)” [Leyl/1] suresini okuduğunu işittiği rivayet edilmiştir.
Ukbe b. Āmir şöyle anlatmıştır: “Resûlullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem) bindiği deveyi sevk ediyordum. Bana: ‘Sana eşi benzeri okunmamış iki sure öğreteyim mi?’ buyurdu. ‘Evet’ dedim. Bana ‘De ki: İnsanların Rabbine sığınırım’ ve ‘De ki: Sabahın Rabbine sığınırım’ surelerini öğretti. Fakat bu iki sureye hayranlık duyduğumu (4) görmedi. Sabah namazı için devesinden indiğinde bu iki sureyi okudu. Ardından: ‘Nasıl buldun, ey (5) Ukbe?’ buyurdu.” (6).
Bir başka lafızda (7): “‘Sana okunmuş (8) en hayırlı iki sureyi öğreteyim mi?’ buyurdu. ‘Evet’ dedim.
(1) Hadis no. 816. Beyhakī de (2/390), Ebū Dāwūd’un tarikiyle şu isnadla aynı hadisi rivayet etmiştir: Ahmed b. Sālih, “Bize İbn Vehb rivayet etti; bana Amr b. el-Hāris, Saīd b. Ebī Hilāl’den, o da Muāz b. Abdullah el-Cühenī’den (Allah ondan razı olsun) haber verdi.” İsnadı hasendir; İbn Ebī Hilāl ile Muāz el-Cühenī’de bir sakınca görülmemiştir; diğer ravileri ise sikadır. Hāfız, Natā’ij al-afkār’da (1/435) şöyle demiştir: “Ravileri güvenilir kabul edilmiştir.”
(2) Hadis no. 456.
(3) Sīn nüshasında: “Wa-l-layli idhā ‘as‘asa”!
(4) Dād ve Hā nüshalarında ve Tā baskısında: “a‘jb”. Ebū Dāwūd’un rivayetinde ise: “surirtu (sevindim)”.
(5) Tā baskısında: “ayā (ey)”.
(6) Ahmed rivayet etmiştir (4/149). Hadisin tahrici ileride gelecektir.
(7) Hā nüshasında ve Tā baskısında: “Bir rivayette ise”.
(8) Tā baskısında: “q-r-y-y-ā”.