Son iki rekâtta Fātiha’dan sonra sure okumayı müstehap görenler, bu rivayeti delil göstermişlerdir. Ebū Katāde’nin şu hadisi nakledilmemiş olsaydı (1), bu rivayetin buna delâleti açık olurdu. Sıhhati üzerinde ittifak edilen bu hadiste (2), Hz. Peygamber’in ilk iki rekâtta Fātiha ile iki sure, son iki rekâtta ise Fātiha okuduğu bildirilmiştir. Ebū Katāde’nin ilk iki rekâtta iki sure okunduğunu belirtmesi (3), son iki rekâtta ise yalnızca Fātiha’yı zikretmesi, her iki rekât grubunun kendisi için belirtilen kıraate mahsus olduğuna (4) delâlet eder.

Sa‘d’ın hadisi, hem Ebū Katāde’nin söyledikleriyle (5) hem de Ebū Saīd’in söyledikleriyle bağdaşacak şekilde anlaşılmaya elverişlidir. Ebū Saīd’in hadisi ise son iki rekâtta sure okunduğunu açıkça ifade etmez (6); çünkü bu, yalnızca yaklaşık bir değerlendirme ve tahminden ibarettir.

Cābir bin Semüre şöyle demiştir: “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), öğle namazında ‘Bürüyüp örttüğü zaman geceye andolsun’ [Leyl/1] diye başlayan sureyi, ikindi namazında buna benzer uzunlukta, sabah namazında ise bundan daha uzun bir kıraat okurdu.” Bunu Müslim rivayet etmiştir (7).