Kitāb al-Ṣalāhİbn Kayyim

Ebū Abdullah el-Eş'arī şöyle rivayet eder: Resûlullah ﷺ ashâbına namaz kıldırdı, ardından onlardan bir grubun arasına oturdu. Bir adam içeri girdi (1) ve namaza durdu. Rükûya gidiyor, secdelerini ise gagasını yere vurur gibi aceleyle yapıyordu. Resûlullah ﷺ onu izliyordu. Şöyle buyurdu:

“Şu adamı görüyorsunuz. Eğer ölse, Muhammed'in ﷺ dini üzere olmadan ölür. Karganın kanı gagaladığı gibi namazını aceleyle kılıyor. Namaz kıldığı hâlde rükûyu gereğince yapmayan ve secdelerini gagasını yere vurur gibi aceleyle yapan kimse, yalnızca bir veya iki hurma yiyen aç bir kimseye benzer. Bu iki hurma onun açlığını ne kadar giderebilir ki? Öyleyse abdesti eksiksiz alın. Ateşte yanacak topukların vay hâline! Rükû ve secdeleri tam yapın.”

Ebū Sālih şöyle dedi: Ebū Abdullah el-Eş'arī'ye, “Bu hadisi sana kim nakletti?” diye sordum. Şöyle cevap verdi: “Ordu kumandanları: Hālid b. Velīd, Amr b. Ās, Şurahbīl b. Hasene ve Yezīd b. Ebū Süfyan. Bunların hepsi bu hadisi Resûlullah'tan ﷺ işitmiştir.” Bu hadisi Ebū Bekir İbn Huzeyme, Sahīh'inde rivayet etmiştir (2).

(1) هـ ve ط nüshalarında şu ilave vardır: “Onlardan”. (2) Hadis no. 665. İbn Māce (455) bu hadisi kısaltarak; Beyhakī (2/89), Ebū Ya‘lā (7184) ve başkaları ise Velīd b. Müslim → Şeybe b. Ahnef → Ebū Sellām el-Esved → Ebū Sālih el-Eş‘arī tarikiyle rivayet etmişlerdir. Ebū Sālih, hadisi Ebū Abdullah el-Eş‘arī’den (Allah ondan razı olsun) işittiğini belirtip nakletmiştir. İsnadında bulunan Şeybe b. Ahnef el-Evzāī meçhuldür. Ancak Zehebī, el-Muhezzeb’de (1/534) şöyle demiştir: “Şeybe’den Muhammed b. Şuayb da rivayette bulunmuştur. Onun hakkında herhangi bir kusur bildiğim yoktur. Bu, isnadı hasen olan garîb bir hadistir.” Būsīrī de Misbāhu’z-zücāce’de (185), Heysemī ise el-Mecma‘da (2/121) hadisin isnadını hasen kabul etmiştir.
وعن أبي عبد الله الأشعري قال: صلَّى رسول الله ﷺ بأصحابه، ثم جلس في طائفةٍ منهم، فدخل رجلٌ (١)، فقام يصلِّي، فجعل يركع وينقر في سجوده، ورسول الله ﷺ ينظر إليه، فقال: «تُرَوْنَ هذا لو ماتَ ماتَ على غير مِلَّة محمَّدٍ ﷺ، ينقر صلاته كما ينقر الغراب الدَّم، إنَّما مثل الذي يصلِّي ولا يركع، وينقر في سجوده كالجائع؛ لا يأكل إلَّا تمرة أو تمرتين، فما يغنيان عنه. فأسْبِغُوا الوضوء، وويلٌ للأعقاب من النَّار، فأتمُّوا الرُّكُوع والسُّجود». وقال أبوصالحٍ: فقلتُ لأبي عبد الله الأشعريِّ: من حدَّثَك بهذا الحديث؟ قال: أمراء الأجناد، خالد بن الوليد، وعمرو بن العاص، وشرحبيل بن حسنة، ويزيد بن أبي سفيان. كُلُّ هؤلاء سمعه من رسول الله ﷺ. رواه أبو بكر ابن خزيمة في «صحيحه» (٢).
(١) هـ وط زيادة: «منهم». (٢) حديث (٦٦٥). وأخرجه ابن ماجه (٤٥٥) مختصرًا، والبيهقي (٢/ ٨٩)، وأبويعلى (٧١٨٤) وغيرهم، من طريق الوليد بن مسلم عن شيبة بن الأحنف عن أبي سلَّام الأسود عن أبي صالح الأشعري أنَّه سمع أبا عبد الله الأشعري ﵁ فذكره. وفي إسناده شيبة بن الأحنف الأوزاعي، مجهولٌ. ولكن قال الذَّهبي في المهذَّب (١/ ٥٣٤): «شيبة روى عنه أيضًا محمد بن شعيب، وما علمتُ به بأسًا، وهذا حديثٌ حسن الإسناد غريب»، وكذا حسَّن إسناده البوصيري في مصباح الزجاجة (١٨٥)، والهيثمي في المجمع (٢/ ١٢١).

Şirket

  • Hakkımızda
  • Fiyatlandırma
  • Neden Çevirelim?

Destek

  • Bize ulaşın
  • Hata bildir
  • Bize destek olun
  • Bağış yap
  • Yapay Zeka Mücadele Arenası

Bizi takip edin

© 2026 Kutub. Tüm hakları saklıdır.
Şartlar ve koşullarGizlilik politikasıÇerezler