Kitāb al-Ṣalāhİbn Kayyim

Beyhakī’nin Sünen’inde (1), Cābir b. Abdullah’tan rivayet edildiğine göre Resûlullah ﷺ şöyle buyurmuştur: “Kişinin rükû ve secdede sırtını düzgün tutmadığı namaz geçerli olmaz.”

Hz. Peygamber ﷺ, namaz kılan kimsenin secdelerini kuşun gagasını yere vurması gibi aceleyle yapmasını yasaklamış ve bunun münafıkların namazı olduğunu bildirmiştir. Nitekim Müsned’de (2) ve Sünen’de (3), Abdurrahman b. Şibl’den şu rivayet nakledilmiştir: “Resûlullah ﷺ şunları yasakladı: Karganın gagasını yere vurması gibi aceleyle secde etmeyi (4), yırtıcı hayvan gibi kollarını yere sermeyi ve

(1) Al-Sunan al-Kubrā (2/88). “Bunu yalnızca Yahyā rivayet etmiştir” demiştir; kastettiği, İbn Abī Bukayr’dır. Al-Dhahabī, al-Muhadhdhab’da (2302), “İlk isnad daha uygundur” demiştir; bununla Abū Ma‘mar’ın Abū Mas‘ūd’dan rivayet ettiği hadisi kastetmektedir. (2) (3/428, 444). (3) Abū Dāwūd (862), al-Nasāī (1112) ve İbn Māja (1429). Hepsi bu hadisi Tamīm b. Mahmūd’un Abdurrahman b. Shibl’den (Allah ondan razı olsun) naklettiği isnadla merfû olarak rivayet etmiştir. İbn Khuzayma (662), İbn Hibbān (2277) ve al-Hākim (1/352) de hadisi sahih kabul ederek rivayet etmişlerdir. Al-Hākim, “Sahih bir hadistir” demiştir. İsnadında Tamīm b. Mahmūd al-Laythī bulunmaktadır. Al-Bukhārī, Tārīkh’inde (2/154) onun hakkında, “Hakkında tereddüt vardır” demiştir. İbn Hibbān onu al-Thiqāt’ta; al-Uqaylī ve al-Dūlābī ise zayıf râvilere dair eserlerinde zikretmişlerdir. Al-Uqaylī, “Bu rivayette kendisine mutâbaat edilmemiştir” demiştir. Bk. Tahdhīb al-Tahdhīb (1/451) ve Mīzān al-Itidāl (2/79). Buna göre isnadı zayıftır. Ancak al-Albānī, al-Sahīha’da (1168), başka şâhid rivayetlere dayanarak hadisi hasen kabul etmiştir. (4) س: “naqr (gagalama)”.
وفي «سنن البيهقي» (١)، عن جابر بن عبد الله قال: قال رسول الله ﷺ: «لا تجزئ صلاةٌ لا يقيم الرجل فيها صُلْبَه في الركوع والسُّجود». وقد نهى النَّبيُّ ﷺ عن نَقْر المصلِّي صلاته، وأخبر أنَّها صلاة المنافقين. ففي «المسند» (٢)، و «السُّنن» (٣)، من حديث عبد الرحمن بن شبل قال: «نهى رسول الله ﷺ عن نقرة (٤) الغراب، وافتراش السبع، وأنْ
(١) السُّنن الكبرى (٢/ ٨٨)، وقال: «تفرَّد به يحيى» يعني: ابن أبي بكير، وقال الذَّهبي في المهذَّب (٢٣٠٢): «الإسناد الأوَّل أولى» يقصد: من حديث أبي معمر عن أبي مسعود. (٢) (٣/ ٤٢٨، ٤٤٤). (٣) أبوداود (٨٦٢)، والنسائي (١١١٢)، وابن ماجه (١٤٢٩). كلُّهم من طريق تميم ابن محمود عن عبد الرحمن بن شبلٍ ﵁ مرفوعًا به. وقد أخرجه مصحِّحًا له ابن خزيمة (٦٦٢)، وابن حبَّان (٢٢٧٧)، والحاكم (١/ ٣٥٢) فقال: «حديثٌ صحيحٌ». وفي إسناده تميم بن محمود اللَّيثي قال عنه البخاري في تاريخه (٢/ ١٥٤): «فيه نظر». وقد ذكره ابن حبان في الثقات، وذكره العقيلي، والدولابي في الضُّعفاء، وقال العقيلي: لا يُتَابع عليه، ويُنْظَر: تهذيب التَّهذيب (١/ ٤٥١)، وميزان الاعتدال (٢/ ٧٩). فإسناده على هذا ضعيفٌ؛ لكن قد حسَّنه الألباني في الصَّحيحة (١١٦٨) بشواهد أخرى له. (٤) س: «نقر».

Şirket

  • Hakkımızda
  • Fiyatlandırma
  • Neden Çevirelim?

Destek

  • Bize ulaşın
  • Hata bildir
  • Bize destek olun
  • Bağış yap
  • Yapay Zeka Mücadele Arenası

Bizi takip edin

© 2026 Kutub. Tüm hakları saklıdır.
Şartlar ve koşullarGizlilik politikasıÇerezler