= … Ebū Dāvūd, hadisin ardından şöyle demiştir: “Bu isnadla rivayette Mısırlılar tek kalmıştır…” Al-Albānī ise İyās b. Āmir’in meçhul olması sebebiyle al-Irwā’da (334) hadisi zayıf saymıştır. Ancak İbn Hibbān, Sahīh’inde onun hadisinin ardından İyās b. Āmir hakkında, “Mısırlı güvenilir râvilerdendir” demiştir. Hākim de al-Mustadrak’ta (1/347) şöyle demiştir: “İsnadı sahihtir. İyās b. Āmir dışında, râvilerini delil kabul etme hususunda her ikisi de ittifak etmiştir. İyās, kadı Mūsā b. Ayyūb’un amcasıdır ve isnadı düzgündür.” Aynı eserde (2/519), “İsnadı sahihtir” demiştir. İbn Hacer, al-Tahdhīb’de (1/196) şöyle demiştir: “Al-Ijlī, ‘Onda bir sakınca yoktur’ demiştir. İbn Hibbān onu al-Thiqāt’ta zikretmiş, İbn Huzeyme de rivayetini sahih saymıştır. Zehebī’nin Talkhīs al-Mustadrak’taki el yazısında ise ‘Güçlü değildir’ ifadesi yer alır.” Al-Taqrīb’de (589) de “Sadûktur” demiştir. Ancak Su’ālāt Ibn Abī Shayba li-Ibn al-Madīnī’de (s. 160) şu ifade yer alır: “Mūsā b. Ayyūb al-Ghāfiqī hakkında şöyle dedi: ‘Güvenilir bir râviydi. Ancak amcasından rivayet edip Hz. Peygamber’e nispet ettiği bazı hadislerini yadırgıyorum.’” (1) “İmam” kelimesi ض ve س nüshalarında yoktur. (2) Buhārī (796) ve Müslim (409), Ebū Hureyre’den benzer lafızlarla rivayet etmişlerdir. (3) ض ve س: “amara (emretti)”. (4) Hadisin kaynakları daha önce verilmiştir (s. 270).