16
Ebu Davud’un rivayetinde ise (1) şöyle buyurulmuştur: “Biriniz konakladığı yerde namazını kıldıktan sonra imamla birlikte namaza yetişirse, o namazı onunla birlikte kılsın (2). Çünkü bu namaz onun için nafiledir.”
Şöyle demişlerdir: “İlk namaz sahih olmasaydı, ikinci namaz nafile olmazdı (3).”
Muhcin b. el-Edra‘dan (4) rivayet edildiğine göre şöyle demiştir:
“Peygamber sallallahu aleyhi ve sellemin yanına geldim. Namaz vakti gelince o namaz kıldı; yani ben namaz kılmadım. Bana, ‘Sen de namaz kılsaydın ya!’ buyurdu. ‘Ey Allah’ın Resûlü! Konakladığım yerde namazı kılmış, sonra yanına gelmiştim’ dedim. Şöyle buyurdu: ‘Geldiğinde onlarla birlikte namaz kıl ve bu namazı da
(1) Hadis (575).
(2) Tā: “falyusallīhā (onu kılsın)”.
(3) Hā: “lam yakun (olmazdı)”.
(4) Hā: “Adhra‘”.
وعند «أبي داود» (١): «إذا صلَّى أحدكم في رَحْلِه ثم أدرك مع الإمام فلْيُصَلِّها (٢) معه، فإنَّها له نافلةٌ».
قالوا: ولولا صِحَّة الأولى لم تكن (٣) الثَّانية نافلةً.
وعن محجن بن الأدرع (٤) قال: أتيتُ النَّبيَّ ﷺ فَحَضَرَت الصلاةُ، فصلَّى ـ يعني: ولم أُصَلِّ ـ فقال لي: «أَلَا صَلَّيْتَ؟». قلتُ: يا رسول الله، قد صلَّيْتُ في الرَّحْل، ثمَّ أتيتك. قال: «فإذا جِئْتَ فصَلِّ معهم، واجعلها
(١) حديث (٥٧٥).
(٢) ط: «فليصليها».
(٣) هـ: «لم يكن».
(٤) هـ: «أذرع».