• Bazı imamların uzun açıklamalarını, yer yer kısaltarak aktarması. Şu ifadesi buna örnektir: “Vaktinden sonra kılınan namazı geçerli sayan ve bununla namaz borcunun yerine getirildiğini kabul edenler şöyle demişlerdir; ifadeler Ebu Ömer İbn Abdülber’e aittir… Biz onun sözlerini aynen aktarıyoruz.”

• Yaygınlaşmış bazı yanlışlara dikkat çekmesi. Şu ifadeleri buna örnektir: “Cuma namazının farz olduğu görüşünü Şâfiî’ye nispet eden kimse yanılmıştır”, “Bu ilaveyi hadis kitaplarının hiçbirinde bulamadım; ona ait bir isnad da bilmiyorum.”

• Meseleleri kısımlara ve türlere ayırması, farklı durumları ve ihtimalleri ele alması. Şu ifadeleri buna örnektir: “Amellerin boşa çıkması iki türlüdür”, “Terk iki türlüdür”, “Bu meselenin iki farklı durumu vardır” ve “Bu, iki anlama gelebilir.”

• Delillendirme yollarını veya ileri sürülen delillerin nasıl çürütüleceğini açıklaması. Şu ifadeleri buna örnektir: “Buna iki açıdan cevap verilir”, “Bunu ‘kâmil bir namaz yoktur’ şeklinde yorumlamanız, çeşitli sebeplerle doğru değildir” ve “Dört açıdan geçersizdir.”

• Kaynakları:

İmam İbn Kayyim’in —Allah ona rahmet etsin— bu kitabındaki kaynakları iki türdür:

• Birinci tür: Nakilde bulunduğu ve adlarını açıkça belirttiği kitaplar. Bunlar iki kısma ayrılır: Sahihayn ve sünen kitapları gibi, kendilerinden çokça nakilde bulunduğu meşhur kitaplar. Bu kitapların geçtiği yerlere ilişkin göndermeler, ileride kitaplar fihristinde verilecektir.