Kitāb al-Ṣalāhİbn Kayyim

Müsned’inde (1) (2), Ebū’d-Derdā’dan rivayet ettiği hadistir. Ebū’d-Derdā şöyle demiştir: Resûlullah ﷺ buyurdu ki: “Bir köyde üç kişi bulunur da aralarında ezan okunmaz ve namaz cemaatle kılınmazsa, şeytan mutlaka onlara hâkim olur. Öyleyse cemaate bağlı kal; çünkü kurt ancak sürüden uzaklaşan koyunu yer.”

Bu hadisin delil oluşu şu yöndendir: Resûlullah ﷺ, ezan ve namazın cemaatle kılınmasıyla kendini gösteren cemaat namazını (3) terk etmeleri sebebiyle şeytanın onlara hâkim olduğunu haber vermiştir. Eğer cemaatle namaz kılmak (4), kişinin yapıp yapmamakta serbest olduğu mendup bir amel olsaydı, şeytan onu ve onun şiarını terk eden kimseye hâkim olmazdı (5).

On birinci delil: Müslim’in Sahīh’inde (6) rivayet ettiği

(1) (5/196). Bu hadisi Nesāī (848), İbn Huzeyme (1486), İbn Hibbān (2101), Hākim (1/374) ve başkaları da Zāide b. Kudāme’nin Sāib b. Hubeysh el-Kelāī’den, onun Ma‘dān b. Ebī Talha’dan, onun da Ebū’d-Derdā’dan (Allah ondan razı olsun) rivayet ettiği tarikle nakletmiştir. Hākim, “İsnadı sahihtir” demiştir. İbn Huzeyme, İbn Hibbān ve Hākim’in yanı sıra Nevevī, el-Khulāsa’da (1/277); İbnü’l-Mulakkin de el-Badr al-munīr’de (3/387) hadisin sahih olduğunu belirtmiştir. (2) “fī musnadihi” (Müsned’inde) ifadesi Dād ve Sīn’de yoktur. (3) “salāt” (namaz) kelimesi Hā ve Tā’da yoktur. (4) Dād: “es-salāt” (namaz). (5) Sīn’de burada şu ilave vardır: “el-adhān ve ikāmetü’s-salavāt” (ezan ve namazların kılınması). (6) Hadis no. 655.
«مسنده» (١) (٢)، من حديث أبي الدَّرداء قال: قال رسول الله ﷺ: «ما من ثلاثةٍ في قريةٍ لا يؤذَّن ولا تقام فيهم الصَّلاة إلَّا استحوذ عليهم الشَّيطان، فعليك بالجماعة؛ فإنَّما يأكل الذِّئبُ القاصيةَ». فوجه الاستدلال منه: أنَّه أخبر باستحواذ الشَّيطان عليهم بترك صلاة (٣) الجماعة، التي شعارها الأذان، وإقامة الصَّلاة. ولو كانت الجماعة (٤) ندبًا، يخيَّرُ الرجل بين فعلها وتركها لما استحوذ الشيطان على تاركها وتارك شعارها (٥). الدَّليل الحادي عشر: ما رواه مسلمٌ في «صحيحه» (٦)، من حديث
(١) (٥/ ١٩٦). وأخرجه النَّسائي (٨٤٨)، وابن خزيمة (١٤٨٦)، وابن حبَّان (٢١٠١)، والحاكم (١/ ٣٧٤) وقال: «صحيح الإسناد»، وغيرهم، من طريق زائدة بن قدامة عن السائب بن حبيش الكلاعي عن معدان بن أبي طلحة عن أبي الدَّرداء ﵁ به. وقد صحَّحه ابن خزيمة وابن حبان والحاكم، والنَّووي في الخلاصة (١/ ٢٧٧)، وابن الملقِّن في البدر المنير (٣/ ٣٨٧). (٢) «في مسنده» ليست في ض وس. (٣) «صلاة» ليست في هـ وط. (٤) ض: «الصلاة». (٥) هنا زيادة في س: «الأذان وإقامة الصَّلوات». (٦) حديث (٦٥٥).

Şirket

  • Hakkımızda
  • Fiyatlandırma
  • Neden Çevirelim?

Destek

  • Bize ulaşın
  • Hata bildir
  • Bize destek olun
  • Bağış yap
  • Yapay Zeka Mücadele Arenası

Bizi takip edin

© 2026 Kutub. Tüm hakları saklıdır.
Şartlar ve koşullarGizlilik politikasıÇerezler