Kitāb al-Ṣalāhİbn Kayyim

namazı; ardından safın arkasında tek başına duran bir adam gördü. Adam namazını bitirinceye kadar (1) yanında bekledi ve şöyle buyurdu: ‘Namazını yeniden kıl; safın arkasında tek başına kılanın namazı geçerli değildir.’” Bunu İmam Ahmed (2) ve İbn Hibbān (3) rivayet etmiştir.

İmam Ahmed’in rivayetinde şöyle geçmektedir: “Peygamber’in (sallallahu aleyhi ve sellem) arkasında namaz kıldım. Namazını bitirince (4), safın arkasında tek başına (5) namaz kılan bir adam gördü. Allah’ın Peygamberi (sallallahu aleyhi ve sellem), adam namazını bitirinceye kadar bekledi (6), sonra ona şöyle buyurdu: ‘Namazını yeniden kıl; çünkü safın arkasında tek başına kılanın (7) namazı geçerli değildir.’” İbnü’l-Münzir (8) şöyle demiştir: “Ahmed ve İshak bu hadisin sağlamlığını teyit etmişlerdir.”

Bu hadisin delil oluşu şu noktaya dayanır: Resûlullah, cemaat içinde olduğu hâlde safın dışında tek başına duran kişinin namazını geçersiz saymış ve ona namazını yeniden kılmasını emretmiştir. Oysa bu kişi yalnızca bulunduğu yer bakımından cemaatten ayrıydı. Öyleyse hem cemaatten hem de cemaatin bulunduğu yerden ayrı olarak tek başına kılanın namazının geçersiz olması daha önceliklidir.

Bunu açıklayan husus şudur: Safın arkasında tek kalan bu kişinin durumu, en fazla tek başına namaz kılan birinin durumudur. Eğer namaz geçerli olsaydı

(1) Dād, Hā ve Tā: “hīna” (…-dığında). (2) el-Müsned (4/23). (3) Hadis no. 2202. (4) “fa-insarafa” (namazını bitirince) ifadesi Hā ve Tā’da yoktur. (5) Sīn: “fadhdhan” (tek başına). (6) Dād, Hā ve Tā: “hīna insarafa ‘alā al-rajul”. (7) Sīn: “li-fadhdhin”; Hā ve Tā: “li-munfaridin” (her ikisi de: tek başına kılan kimse için). (8) el-Evsat (4/184). Burada, az önce geçen Vābisa b. Ma‘dab hadisi kastedilmektedir.
الصَّلاة، فرأى رجلًا فرْدًا خلف الصَّفِّ، فوقف عليه حتى (١) انصرف، وقال: «اسْتَقْبِل صلاتَك؛ لا صلاة للَّذي خلف الصَّفِّ». رواه الإمام أحمد (٢)، وابن حبَّان (٣). وفي رواية الإمام أحمد: صلَّيْتُ خلف النَّبيِّ ﷺ، فانْصَرَف (٤) فرأى رجلًا يصلِّي فرْدًا (٥) خلف الصَّفِّ، فوقف نبيُّ الله ﷺ حتى انصرف الرجل (٦)، فقال له: «استقبل صلاتك، فلا صلاة لفردٍ (٧) خلف الصَّفِّ». قال ابن المنذر (٨): «وثبَّتَ هذا الحديث أحمدُ وإسحاقُ». فوجه الدلالة: أنَّه أبْطَل صلاة المنفرد عن الصَّفِّ وهو في جماعةٍ، وأَمَرَه بإعادة صلاته، مع أنَّه لم ينفرد إلَّا في المكان خاصَّةً، فصلاة المنفرد عن الجماعة والمكان أولى بالبُطلان. يوضِّحُه أنَّ غاية هذا الفذِّ أنْ يكون منفردًا، ولو صحَّت صلاة
(١) ض وهـ وط: «حين». (٢) المسند (٤/ ٢٣). (٣) حديث (٢٢٠٢). (٤) «فانصرف» ليست في هـ وط. (٥) س: «فذا». (٦) ض وهـ وط: «حين انصرف على الرجل». (٧) س: «لفذ»، هـ و ط: «لمنفرد». (٨) الأوسط (٤/ ١٨٤). ويقصد حديث وابصة بن معدب المتقدم قريبًا.

Şirket

  • Hakkımızda
  • Fiyatlandırma
  • Neden Çevirelim?

Destek

  • Bize ulaşın
  • Hata bildir
  • Bize destek olun
  • Bağış yap
  • Yapay Zeka Mücadele Arenası

Bizi takip edin

© 2026 Kutub. Tüm hakları saklıdır.
Şartlar ve koşullarGizlilik politikasıÇerezler