kendini kusturmasının caiz olduğuna inanan kimse yahut kusmaya ihtiyaç duyduğu için kendini kusturan hastadır. Çünkü insan genellikle ancak bir mazeret sebebiyle kendini kusturur. Aksi hâlde aklı başında bir kimse, ihtiyaç duymaksızın kendini kusturmaya kalkışmaz. Dolayısıyla kendini kusturan kişi, tıpkı ilaç içerek tedavi olduğu (1) gibi, kusmak suretiyle tedavi olmuş olur. Böyle bir kimsenin kaza orucu kabul edilir ve (2) ittifakla kendisine kaza etmesi emredilir.

Fakihler, Ramazan gündüzünde cinsel ilişkide bulunan kimsenin kefaretini yerine getirmesi hâlinde, orucunu bozduğu günün yerine bir gün kaza orucu tutmasının gerekip (3) gerekmediği konusunda üç farklı görüş ileri sürmüşlerdir. Bu üç görüş Şāfiī’ye aittir (4):

Birincisi: Kaza etmesi gerekir (5).

İkincisi: Kaza etmesi gerekmez (6).

Üçüncüsü: Kefaretini köle azat ederek veya yemek yedirerek yerine getirirse kaza orucu tutması gerekir. Kefaretini oruç tutarak yerine getirirse o günü kaza etmesi gerekmez.