Kitāb al-Ṣalāhİbn Kayyim

ona şöyle denilir: ‘Ey Âdemoğlu! Hiç hayır gördün mü? Hiç nimet içinde yaşadın mı?’ O da ‘Hayır, vallahi ey Rabbim!’ der…” Hadisin devamı vardır (1).

Bu kişi, dünyada en çok nimet içinde yaşayanlardan olmasına rağmen, “Hiç hayır gördün mü? Hiç nimet içinde yaşadın mı?” sorusuna “Hayır” cevabını vermiştir.

İmam İbn Huzeyme —Allah ona rahmet etsin— şöyle demiştir:

“‘Hiçbir hayır işlememişlerdir’ ifadesi, Arapların bir şeyi tam ve eksiksiz olmadığı için o adla anmadıkları kullanım türündendir. Bu esasa göre ifadenin anlamı şudur: Hiçbir hayrı tam ve eksiksiz olarak işlememişler; kendilerine farz kılındığı ve emredildiği şekilde yerine getirmemişlerdir” (2).

Beşinci husus: Cehennemden çıkarılan, Allah’ın üzerlerine hayat suyunu döktüğü ve selin taşıdığı birikintiler arasında tohumun filizlenmesi gibi yeniden bitip gelişen bu kimseler hakkındaki bütün rivayetler incelendiğinde şu husus açıkça görülür: Cehennemden en son çıkanlar arasında yer alan ve bizzat Yüce Allah’ın kendi şefaatiyle çıkardığı bu kimselerin, ancak Allah’ın meleklere verdiği emirle çıkarıldıkları ve secde izlerinden tanındıkları naslarda belirtilmiştir.

Bu ifadenin delil teşkil eden kısmı daha önce açıklanmıştı. Onlar, namaz kıldıkları için bu şekilde nitelenmişlerdir. Zira Allah için namaz kılmış olmasalardı, kendilerinde secde izlerinin bulunması mümkün olmazdı.

(1) Müslim rivayet etmiştir (2807). (2) Kitāb al-Tawhīd (2/732). Benzer açıklamalar için Abū Ubayd al-Qāsim b. Sallām’ın al-Īmān adlı eserindeki sözlerine de bakınız (s. 41).
يُقال: يا ابن آدم، هل رأيت خيرًا قط؟ هل مرَّ بك نعيمٌ قط؟ فيقول: لا والله يا ربِّ .. » الحديث (١). فهذا الرَّجُل مع كونه من أنعم أهل الدُّنيا أجاب عن قوله: «هل رأيت خيرًا، هل مرَّ بك نعيمٌ قط» فقال: لا. قال الإمام ابن خزيمة ﵀: «هذه اللفظة: «لم يعملوا خيرًا قط» من الجنس الذي تقوله العرب بنفي الاسم عن الشيء لنقصه عن الكمال والتَّمام، فمعنى هذه اللَّفظة على هذا الأصل: لم يعملوا خيرًا قط على التَّمام والكمال، لا على ما أُوجب عليه، و أُمِر به» (٢). الوجه الخامس: أنَّ البيِّن عند النَّظر في جميع الرِّوايات عمَّن يصبُّ الله عليهم ماء الحياة من هؤلاء المُخْرَجين، وأنَّهم ينبتون نبات الحِبَّة في حميل السَّيل، وهم من آخر من يخرج من النَّار، وهم الذين يخرجهم الله بشفاعته هو ﷾ =أنَّ هؤلاء قد ورَد النَّصُّ على أنَّهم إنَّما يُخرجُون بأمر الله للملائكة، وأنَّهم يُعرفون بآثار السُّجود. وقد تقدَّم بيان موضع الشاهد من هذه اللَّفظة، وأنَّهم إنَّما وُصِفُوا بذلك لأنَّهم كانوا يُصلُّون؛ إذ لو لم يكونوا قد صلَّوا لله لم يصحَّ أن تكون لهم آثار للسُّجود.
(١) أخرجه مسلم (٢٨٠٧). (٢) كتاب التوحيد (٢/ ٧٣٢)، وينظر مثله في كلام أبي عبيد القاسم بن سلَّام في الإيمان (ص/٤١).

Şirket

  • Hakkımızda
  • Fiyatlandırma
  • Neden Çevirelim?

Destek

  • Bize ulaşın
  • Hata bildir
  • Bize destek olun
  • Bağış yap
  • Yapay Zeka Mücadele Arenası

Bizi takip edin

© 2026 Kutub. Tüm hakları saklıdır.
Şartlar ve koşullarGizlilik politikasıÇerezler