kul namazı vaktinde kıldığında, namaz parlak bir nurla (1) göğe yükselir ve şöyle der: “Beni korudun, Allah da seni korusun. Kul namazı vakti dışında kıldığında ise namaz, eskimiş bir elbise gibi dürülüp yüzüne çarpılır (2).”

Fasıl

Vakti geçtikten sonra kılınan namazı geçerli sayan ve bununla namaz borcunun düştüğünü kabul edenler şöyle demişlerdir. Aktaracağımız ifadeler Ebū Ömer İbn Abdülber’e aittir; çünkü o, bu görüşü bütün gücüyle savunmuştur. Biz onun sözlerini aynen naklediyoruz.

el-İstizkār’ın (3) “Uyuyakalarak Namazı Kaçırma” bölümünde şöyle demiştir: Abdülvāris’e, Kāsım’ın kendilerine naklettiği şu rivayeti okudum: Bize Ahmed b. Züheyr, ona da İbn el-Asbahānī, ona da Ubeyde b. Humeyd (4), Yezīd b. [Ebī] Ziyād’dan (5), o da Temīm b. Seleme’den, o da Mesrūk’tan, o da İbn Abbas’tan rivayet etti. İbn Abbas şöyle dedi: “Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bir yolculuktaydı,