Kitāb al-Ṣalāhİbn Kayyim

tıpkı Ramazan orucunda olduğu gibi; hatta namaz için bu daha da geçerlidir. Çünkü namaz, vakti içinde farklı zamanlarda eda edilebilirken oruçta böyle bir genişlik yoktur. Dolayısıyla namazın kazasında süre bakımından genişlik tanınması daha da yerindedir.

Ebū (1) İshak el-Mervezī (2) şöyle dedi: “Namazı bir mazeret sebebiyle geciktirmişse, hadis gereğince derhal kılma zorunluluğu olmaksızın kaza eder. Mazeretsiz olarak geciktirmişse derhal kaza eder; böylece ihmali ve günahı (3) yüzünden daha önce bulunmayan bir ruhsat doğmuş olmaz” (4).

Âlimlerin çoğunluğu, Müslim’in Sahīh’inde (5) Ebū Katāde’den rivayet ettiği şu hadisi delil getirdi: Sahâbîler, uyuyakalıp namazı kaçırdıklarını Peygamber sallallahu aleyhi ve selleme anlattılar. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Uykuda ihmal yoktur. Sizden biri bir namazı unutur veya uyuyakalıp kaçırırsa, hatırladığı zaman onu kılsın. Bunun başka bir kefareti yoktur.”

(1) “Ebū” kelimesi ض nüshasında yoktur. (2) Bağdat’taki Şāfiīlerin önderi ve fakihi İbrāhīm b. Ahmed’dir. Ebū’l-Abbās İbn Sureyc’in talebesi ve öğrencilerinin en önde geleniydi. Eserler yazmış, mezhebin görüşlerini açıklayıp özetlemiş ve mezhebin ilmî önderliği kendisine geçmiştir. Onun yanında birçok büyük âlim yetişmiştir. Hicrî 340 yılında Mısır’da vefat etmiştir. Biyografisi için bk. Hatīb, Tārīkh Baghdād (6/11); Zehebī, es-Siyer (15/429). (3) ض nüshasında: “mu‘dilatihi (onun güçlüğü)”. (4) Shīrāzī, el-Muhadhdhab’da (1/54) bu görüşü ondan nakletmiştir. Nevevī de bunu Şāfiī mezhebi içindeki bir görüş (vecih) olarak zikretmiştir. Bk. el-Mecmū‘ Sherh el-Muhadhdhab (3/73–74). (5) Hadis (681). Daha önce başka bir lafızla geçmiştir (s. 116).
كصوم رمضان، بل أولى؛ لأنَّ الأداء متوسِّعٌ في الصلاة دون الصوم، فكانت التَّوسعة في القضاء أولى. وقال أبو (١) إسحاق المروزي (٢): "إنْ أخَّرها لعذرٍ قضاها على التَّراخي؛ للحديث. وإنْ أخَّرَها لغير عذرٍ قضاها على الفور؛ لئلَّا يثبت بتفريطه ومعصيته (٣) رخصةٌ لم تكن" (٤). واحتجَّ الجمهور بما رواه مسلمٌ في "صحيحه" (٥)، من حديث أبي قتادة: أنَّهم ذكروا للنَّبيِّ ﷺ نومهم عن الصَّلاة، فقال: "ليس في النَّوم تفريطٌ، فإذا نسي أحدكم صلاةً أو نام عنها فليصلِّها إذا ذكرها، لا كفَّارة لها إلَّا ذلك".
(١) "أبو" سقطت من ض. (٢) وهو شيخ الشافعية وفقيهها ببغداد، إبراهيم بن أحمد، صاحب أبي العبَّاس ابن سُرَيج وأكبر تلامذته، صنَّف التَّصانيف وشرح المذهب ولخَّصه، وانتهت إليه رئاسته، وتخرَّج به أئمَّة، توفي بمصر سنة ٣٤٠ هـ. ترجمته في: تاريخ بغداد للخطيب (٦/ ١١)، والسِّير للذَّهبي (١٥/ ٤٢٩). (٣) ض: "معضلته". (٤) حكاه عنه الشيرازي في المهذَّب (١/ ٥٤)، وذكره النَّووي وجهًا عندهم. كما في المجموع شرح المهذَّب (٣/ ٧٣ - ٧٤). (٥) حديث (٦٨١). وقد تقدَّم (ص/١١٦) بلفظٍ آخر.

Şirket

  • Hakkımızda
  • Fiyatlandırma
  • Neden Çevirelim?

Destek

  • Bize ulaşın
  • Hata bildir
  • Bize destek olun
  • Bağış yap
  • Yapay Zeka Mücadele Arenası

Bizi takip edin

© 2026 Kutub. Tüm hakları saklıdır.
Şartlar ve koşullarGizlilik politikasıÇerezler