Kitāb al-Ṣalāh - İbn Kayyim - (الكتاب/107)

namazı terk edenin kâfir olduğunu söyledi. Soruyu soran kişi ona, “Eşi kendisinden ayrılmış olur mu?” dedi. Sadaka şöyle cevap verdi: “Küfür nerede, boşama nerede? Bir adam küfre girse, eşi boşanmış olmaz (1)!” (2)

Ebū Abdullah İbn Nasr (3) (4) şöyle dedi: İshak’ın şöyle söylediğini işittim: “Namazı terk edenin kâfir olduğu, Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellemden sahih olarak nakledilmiştir. Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellemin zamanından günümüze kadar ilim ehlinin görüşü de böyledir: Hiçbir mazereti olmaksızın namazı kasten terk edip vakti çıkıncaya kadar kılmayan kimse kâfirdir.”

Bölüm

Beşinci meseleye (5), yani ‘Namazı terk etmek amelleri boşa çıkarır mı, çıkarmaz mı?’ sorusuna gelince: Bunun cevabı önceki açıklamalardan (6) anlaşılmıştır. Bununla birlikte, bu meseleyi ayrıca ele alıp özel olarak inceleyeceğiz (7).

Şöyle deriz: Namazı bütünüyle terk eden kişinin hiçbir ameli kabul edilmez; tıpkı beraberinde hiçbir amelin kabul edilmediği

(1) ض nüshasında “kafara” (küfre girdi) kelimesi yoktur. هـ ve ط nüshalarında: “… tatluqu minhu” (… ondan boşanır). (2) Ta‘zīm qadr al-salāh (989). (3) س nüshasında “Ebū Abdullah Muhammed b. Nasr” ifadesinin üzeri çizilmiştir. ط nüshasında: “Abdullah b. Nasr”. (4) Ta‘zīm qadr al-salāh (990). (5) ض, هـ ve ط nüshalarında: “al-rābi‘a” (dördüncü). Bu yanlıştır; çünkü dördüncü mesele daha önce geçmiştir (s. 40). Numaralandırmadaki hatalar bundan sonra da peş peşe devam edecektir; ileride bunlara dikkat çekilecektir. (6) ض nüshasında: “bi-mā”. (7) ض, هـ ve ط nüshalarında: “bi-khusūsiyyatihā” (özel olarak).

الصَّلاة ـ فقال: كافرٌ. فقال له السَّائل: أتَبِيْنُ منه امرأتُه؟ فقال صدقة: "وأين الكفر من الطَّلاق؟ لو أنَّ رجلًا كفر لم تطلق (١) امرأته! " (٢). قال أبوعبد الله ابن نصر (٣) (٤): سمعت إسحاق يقول: "صحَّ عن النَّبيِّ ﷺ أنَّ تارك الصَّلاة كافرٌ، وكذلك كان رأي أهل العلم من لدن النَّبيِّ ﷺ إلى يومنا هذا؛ أنَّ تارك الصَّلاة عمْدًا من غير عذرٍ حتى يذهب وقتها كافرٌ". فصْلٌ وأمَّا المسْألة الخامسة (٥): وهي قوله: هل تحبط الأعمال بترك الصَّلاة أم لا؟ فقد عُرِف جوابُها ممَّا (٦) تقدَّم، على أنَّا نفرد هذه المسألة بالكلام عليها بخصوصها (٧). فنقول: أمَّا تركها بالكليَّة فإنَّه لا يُقْبَل معه عملٌ، كما لا يُقْبَل مع

(١) "كفر"ليست في ض. وفي هـ وط: " .. تطلق منه". (٢) تعظيم قدر الصلاة (٩٨٩). (٣) ضُرِب في س على: "أبوعبد الله محمد بن نصر"، ط: "عبد الله بن نصر". (٤) تعظيم قدر الصلاة (٩٩٠). (٥) ض وهـ وط: "الرَّابعة". وهو غلطٌ؛ فقد تقدَّمت الرابعة (ص/٤٠)، وسيتوالى الخطأ في العدِّ تباعًا، كما سيأتي التَّنبيه عليه. (٦) ض: "بما". (٧) ض وهـ وط: "بخصوصيَّتها".