Kitāb al-Ṣalāhİbn Kayyim

Şirk, küfür, fısk, zulüm ve cehaletin, kişiyi dinden çıkaran küfür niteliğindeki türlere ve dinden çıkarmayan türlere nasıl ayrıldığına bak.

Aynı şekilde nifak da iki türlüdür: İtikadî nifak ve amelî nifak.

İtikadî nifak, Allah’ın Kur’an’da münafıkları kendisi sebebiyle kınadığı (1) ve bundan dolayı onların cehennemin en alt tabakasında bulunmalarına hükmettiği nifaktır.

Amelî nifak ise Hz. Peygamber’in sallallahu aleyhi ve sellem sahih hadisteki şu sözünde belirtildiği gibidir: “Münafığın alâmeti üçtür: Konuştuğunda yalan söyler, söz verdiğinde sözünde durmaz, kendisine bir şey emanet edildiğinde hıyanet eder” (2).

Yine sahih hadiste şöyle buyrulmuştur: “Dört özellik vardır ki bunlar kimde bulunursa o, tam bir münafık olur. Kimde bunlardan biri bulunursa, onu terk edinceye kadar kendisinde nifaktan bir özellik bulunmuş olur: Konuştuğunda yalan söyler, ahitleştiğinde ahdine ihanet eder, çekiştiğinde haddi aşar, kendisine bir şey emanet edildiğinde hıyanet eder” (3).

İşte bu, amelî nifaktır; imanın aslıyla bir arada bulunabilir (4). Fakat bu nifak iyice yerleşirse

= … İbn Abbas, İbn Ömer ve Âişe’den de (Allah onlardan razı olsun) rivayet edilmiştir; ancak bu rivayetlerin hiçbiri tenkitten uzak değildir. el-Albānī, bütün bu şâhid rivayetlere ve rivayet yollarına dayanarak ed-Da'īfa’da (3755) hadisi sahih kabul etmiştir. (1) ض ve س: “dhakarahu” (onu zikretti). (2) el-Bukhārī (33) ve Müslim (59), Ebû Hüreyre’den (Allah ondan razı olsun) rivayet etmişlerdir. (3) el-Bukhārī (34) ve Müslim (58), Abdullah b. Amr’dan (Allah ondan razı olsun) rivayet etmişlerdir. (4) ض ve ط: “yajma'u…”; س: “… asl al-islām” (… İslâm’ın aslı).
فانظر كيف انقسم الشِّرك، والكُفر، والفُسُوق، والظُّلم، والجَهْل، إلى ما هو كفرٌ ينقل عن المِلَّة، وإلى ما لا ينقل عنها. وكذلك النِّفاق نِفاقان؛ نِفاق اعْتِقادٍ، ونِفاق عَمَلٍ. فنفاق الاعْتِقاد هو الذي أنكره (١) الله على المنافقين في القرآن، وأوجب لهم به الدَّرْك الأسفل من النَّار. ونفاق العَمَل، كقوله ﷺ في الحديث الصَّحيح: "آية المنافق ثلاثٌ؛ إذا حدَّث كذب، وإذا وعد أخلف، وإذا ائْتُمِن خان" (٢). وفي الصَّحيح أيضًا: "أربعٌ مَنْ كُنَّ فيه كان منافقًا خالصًا، ومَنْ كانت فيه خِصلةٌ منهُنَّ كانت فيه خِصلةٌ من النِّفاق حتى يَدَعها؛ إذا حدَّث كذب، وإذا عاهد غدر، وإذا خاصم فجر، وإذا ائتُمِن خان" (٣). فهذا نفاق عملٍ، قد يجتمع مع أصْل الإيمان (٤)، ولكن إذا استحكم
= … وقد رُوِي من حديث ابن عباس وابن عمر وعائشة ﵃، وكلُّها لا تسلم من مقال. وصحَّح الألباني الحديث في الضعيفة (٣٧٥٥) بهذه الشَّواهد والطُرق كلها. (١) ض وس: "ذكره". (٢) أخرجه البخاري (٣٣)، ومسلم (٥٩) من حديث أبي هريرة ﵁. (٣) أخرجه البخاري (٣٤)، ومسلم (٥٨) من حديث عبد الله بن عمروٍ ﵁. (٤) ض وط: "يجمع .. ". س: " .. أصل الإسلام".

Şirket

  • Hakkımızda
  • Fiyatlandırma
  • Neden Çevirelim?

Destek

  • Bize ulaşın
  • Hata bildir
  • Bize destek olun
  • Bağış yap
  • Yapay Zeka Mücadele Arenası

Bizi takip edin

© 2026 Kutub. Tüm hakları saklıdır.
Şartlar ve koşullarGizlilik politikasıÇerezler