Kitāb al-Ṣalāhİbn Kayyim

İman, pek çok şubesi bulunan bir asıl (1) olup bu şubelerin her biri (2) iman diye adlandırıldığı için namaz da imandandır. Zekât, hac, oruç ve hayâ, tevekkül, Allah’tan korkmak, O’na yönelmek gibi kalbî ameller de böyledir. Bu şubeler, yoldan eziyet veren şeyleri kaldırmaya kadar uzanır; çünkü bu da imanın şubelerinden bir şubedir (3).

Bu şubelerin bir kısmı ortadan kalktığında iman da ortadan kalkar; şehadet şubesi böyledir. Bir kısmının terk edilmesiyle ise iman ortadan kalkmaz; yoldan eziyet veren şeyleri kaldırmayı terk etmek böyledir. Bu ikisi arasında dereceleri birbirinden çok farklı şubeler vardır. Bunlardan bazıları şehadet şubesine katılır ve ona daha yakındır; bazıları da yoldan eziyet veren şeyleri kaldırma şubesine katılır ve ona daha yakındır.

Aynı şekilde küfrün de bir aslı ve şubeleri vardır. İmanın şubeleri nasıl iman (4) ise küfrün şubeleri de küfürdür. Hayâ, imanın şubelerinden bir şubedir (5); hayâ azlığı ise küfrün şubelerinden bir şubedir. Doğruluk, imanın şubelerinden bir şube; yalan ise küfrün şubelerinden bir şubedir (6). Namaz, zekât, hac ve oruç da şubelerdendir

(1) ض nüshasında: “aslun (bir asıl)”. (2) “minhā (bunlardan)” kelimesi ض nüshasında yoktur. (3) “shu‘ba (şube)” kelimesi س nüshasında yoktur. (4) “īmān (iman)” kelimesi هـ nüshasında yoktur. (5) هـ ve ط nüshalarında: “min al-īmān (imandan)”. (6) “Hayâ azlığı … iman” ibaresi س nüshasında; “Doğruluk … küfür” ibaresi هـ nüshasında düşmüştür.
ولمَّا كان الإيمان أصلًا (١)، له شعبٌ متعدِّدةٌ، وكُلُّ شعبةٍ منها (٢) تُسَمَّى إيمانًا، فالصَّلاة من الإيمان، وكذلك الزَّكاة، والحج، والصِّيام، والأعمال الباطنة؛ كالحياء، والتوكُّل، والخشية من الله، والإنابة إليه، حتَّى تنتهي هذه الشُّعَب إلى إماطة الأذى عن الطَّريق؛ فإنَّه شعبةٌ (٣) من شعب الإيمان. وهذه الشُّعَب منها ما يزول الإيمان بزوالها، كشُعْبة الشَّهادة، ومنها ما لا يزول بزوالها، كترك إماطة الأذى عن الطَّريق، وبينهما شُعَبٌ متفاوتةٌ تفاوتًا عظيمًا؛ منها ما يلحق شُعْبة الشَّهادة ويكون إليها أقرب، ومنها ما يلحق شعبة إماطة الأذى، ويكون إليها أقرب. وكذلك الكفر ذو أصلٍ وشُعَبٍ، فكما أنَّ شُعَب الإيمان إيمانٌ (٤) فشُعَب الكفر كفرٌ؛ فالحياء شُعْبةٌ من شُعَب الإيمان (٥)، وقِلَّة الحياء شُعْبةٌ من شعب الكفر. والصِّدْق شعبةٌ من شعب الإيمان، والكذب شعبةٌ من شعب الكفر (٦). والصَّلاة والزَّكاة والحج والصِّيام من شعب
(١) ض: "أصلٌ". (٢) "منها" ليست في ض. (٣) "شعبة" ليست في س. (٤) "إيمان" ليست في هـ. (٥) هـ وط: "من الإيمان". (٦) "وقِلَّة الحياء .. الإيمان" سقطت من س. "والصدق .. الكفر" سقطت من هـ.

Şirket

  • Hakkımızda
  • Fiyatlandırma
  • Neden Çevirelim?

Destek

  • Bize ulaşın
  • Hata bildir
  • Bize destek olun
  • Bağış yap
  • Yapay Zeka Mücadele Arenası

Bizi takip edin

© 2026 Kutub. Tüm hakları saklıdır.
Şartlar ve koşullarGizlilik politikasıÇerezler