(1) Buhārī (6830), bu lafızla Ömer’den mevkuf olarak rivayet etmiştir. Müslim (62) ise Ebû Hüreyre’den merfu olarak şu lafızla rivayet etmiştir: “Babasından yüz çevirmek küfürdür.” (2) Dād: “raqqa (zayıfladı)”; Hā: “Soy bağını reddetmek; zayıf bir soy bağını reddetmiş olsa bile.” (3) Ahmed, el-Müsned’inde (2/215), İbn Māce de (2744), Amr b. Şuayb → babası → dedesi tarikiyle merfu olarak rivayet etmiştir. Būsīrī, el-Misbāh’ta (3/150), “İsnadı sahihtir” demiştir. Taberānī el-Evsat’ta, Bezzār da birden fazla tarikle Ebû Bekir’den merfu olarak rivayet etmiştir. Bu rivayetlerin tamamı tenkide açıktır. Abdürrezzāk (9/51), İbn Ebû Şeybe (26633) ve başkaları ise Ebû Bekir’den mevkuf olarak rivayet etmişlerdir. Dārekutnī, mevkuf rivayeti tercih ederek el-İlel’de (1/255), “Mevkuf rivayet doğruya daha yakındır” demiştir. Aynı eserde (1/264) de benzer bir değerlendirmede bulunmuştur. (4) Buhārī (48) ve Müslim (64), Abdullah b. Mes‘ūd’dan (Allah ondan razı olsun) rivayet etmişlerdir. (5) Ahmed (2/408), Tirmizī (135), Ebû Dāvūd (3904), İbn Māce (639) ve başkaları, Hakīm el-Esrem → Ebû Temīme el-Hüceymī → Ebû Hüreyre (Allah ondan razı olsun) tarikiyle çeşitli yollardan bu lafızla rivayet etmişlerdir. Bazı rivayetlerde şu lafız yer alır: “Hayızlı bir kadınla veya bir kadınla makatından cinsel ilişkiye giren yahut bir kâhine gidip söylediklerini tasdik eden kimse= Muhammed’e indirilenden berî olmuş olur.” Tirmizī şöyle demiştir: “Bu hadisi yalnızca Hakīm el-Esrem’in Ebû Temīme el-Hüceymī’den, onun da Ebû Hüreyre’den rivayetiyle biliyoruz… Muhammed —Buhārī— bu hadisi isnadı bakımından zayıf saymıştır.” Hâfız, et-Telhīs’te (3/180) şöyle demiştir: “Buhārī, ‘Ebû Temīme’nin Ebû Hüreyre’den hadis işittiği bilinmemektedir’ demiştir. Bezzār ise ‘Bu, münker bir hadistir. Hakīm’in rivayeti delil olarak alınmaz; tek başına rivayet ettiği hadislerin değeri yoktur’ demiştir.” Elbānī, el-İrvā’da (2006) hadisi sahih kabul etmiş; Zehebī ve Irākī’nin de sahih kabul ettiklerini nakletmiştir.