Selanjutnya beliau membaca surah—kadang panjang, kadang pendek, dan kadang pertengahan. Beliau memperpanjang bacaan salat Subuh lebih daripada salat-salat yang lain. Pada salat Subuh serta dua rakaat pertama Magrib dan Isya beliau melantunkan bacaan dengan suara keras, sedangkan pada rakaat-rakaat selain itu beliau membacanya dengan lirih. Beliau juga menjadikan rakaat pertama tiap salat lebih panjang daripada rakaat kedua.

Kemudian beliau mengangkat kedua tangan sebagaimana ketika takbir pembuka, lalu bertakbir, “Allah Mahabesar,” kemudian rukuk. Beliau meletakkan kedua tangan di atas lutut dengan jari-jari direnggangkan dan menekankannya, meluruskan punggung, menyejajarkan kepala dengan punggung—tidak menunduk ataupun mendongak—seraya mengucapkan, “Mahasuci Tuhanku Yang Mahabesar.”

Setelah itu beliau mengangkat kepala sambil mengatakan, “Allah mendengar orang yang memuji-Nya,” dan mengangkat kedua tangan sebagaimana pada saat rukuk. Seusai berdiri tegak beliau berdoa, “Ya Tuhan kami, bagi-Mu segala puji,” dan beliau memanjangkan berdiri setelah rukuk ini.

Kemudian beliau bertakbir dan sujud tanpa mengangkat tangan, bersujud dengan dahi dan hidung, kedua tangan, kedua lutut, serta ujung-ujung jari kaki. Beliau mengarahkan jari-jari tangan dan kaki ke kiblat, menekan dahi dan hidung ke tanah, bertumpu pada telapak tangan, mengangkat siku, menjauhkan lengan atas dari sisi badan, mengangkat perut dari paha dan paha dari betis, seraya berucap, “Mahasuci Tuhanku Yang Mahatinggi.”

Lalu beliau mengangkat kepala sambil bertakbir, membentangkan kaki kiri dan duduk di atasnya, menegakkan kaki kanan, meletakkan kedua tangan di atas paha, kemudian berdoa, “Ya Allah, ampunilah aku, rahmatilah aku, tutupilah kekuranganku, tunjukilah aku, dan karuniakanlah rezeki kepadaku.”